Dobro i zło

[Robert Matyjasik]

Pan Bóg nauczył mnie jak się kocha,
Nauczył mnie jak miłować świat,
Pokazał którędy jest droga,
By w ramie iść, z bratem brat.

Lecz i szatan ma swoje dzieła,
Dzieła tak złe, że aż doskonałe,
Wielkie w swej potędze niszczenia.
Niszczące w mig istnienia całe.

Zło jest w kobiecie co zdradza,
W mężczyźnie co ją rani,
W dziecku co ojcu przeszkadza,
W ojcu co dziecko za to gani.

Patrzysz w błękitne niebo,
Myślisz, że piękne i dobre,
A wiesz, że to czasami piekło?
Dla wielu stało się grobem.

Ten ogień co Cię rozgrzewa teraz,
Wiesz ilu już zabił i spalił?
Ten wiatr gdy upał doskwiera,
Ilu już domów i żyć obalił?

W każdym z nas dobro i zło,
Dwa podstawowe pierwiastki,
Czy zwycięży piękne dobro,
Czy to zła wygranej namiastki?

[kaja-maja28]

Ładny wiersz i sensowny,podoba mi się.

Kto odróżni
dobro od zła?
Ty jesteś dobry,
ja jestem zła?
Ja jestem dobra,
Ty jesteś zły?
Wiele jest dróg,
którymi kroczymy.

Gdy rękę otwieram
sycisz się inną.
Gdy skrywam oblicze,
wpada niepokój.
Gdy oddech zbierasz,
marniejeję jak kwiat.

Czy nie są winni mężczyzni?

[Robert Matyjasik]

Gdy ja mówię o przyszłości,
Ty zaczynasz się bać,
Gdy ja mówię o czułości,
Ty nagle idziesz spać.

Gdy oddaję serce swe,
Ty mówisz, że to przeraża,
Gdy z Tobą resztę życia chce,
Ty mówisz, że różnie się zdarza.

Gdy ja mówię, żeś najważniejsza,
Mówisz, że to się zmieni,
Gdy mówię, żeś najpiękniejsza,
Ty, że są piękniejsze na Ziemi.

Czy tak trudno uwierzyć?
Czy tak trudno zaufać?
Czy może lepiej schrzanić?
Niż całą sobą mnie pokochać?

Nie ma tutaj dobrych i winnych,
Nie ma tutaj jak w Niebie,
Bo tutaj każdy krzywdzi bliźnich,
A bliźni krzywdzą Ciebie.

I choć się szczerze kochamy,
I choć chcemy jak najlepiej,
Zawsze kogoś skrzywdzimy,
Ze się to zmieni nadzieje miej.