wspomnienie

[ktosmily]

To ona,
wiecznie zapatrzona
swymi przepłakanymi oczyma
w twoje zdjęcie.

Tak,
czesto ubiera sweter wspomnień
i figlarnie obracając sie wokół
przymierza go...
jak za dawnych lat.

Przyklada nedzną imitację twej reki
do swego wiecznie mokrego policzka
i wzdycha.

W tłumie przedziera się,
niczym w dżungli,
w wiecznym poszukiwaniu.

Raz po raz zapala się i gaśnie,
niczym latarnia morska,
która za wszelką cenę
chce sprowadzić ku sobie zagubiony,
samotny statek- ciebie.

Jest spragniona twego zapachu,
dotyku.
Nie ma gorszej rzeczy niż niewiedza
o ukochanym...