„noc w kałuży”

[Madonna]

zamglony księżyc
ginie w ciszy
rdzawego nieba


opada na łąki
fioletowej horyzont

przeminie zbudzony
słowa szmerem
w dole głuchego szeptu strumienia

na łąkach jesiennych
wiatrem niesione
w marzeniach
tego wspomnienia

zgaszonym płomieniem wieczora
noc rozpina białe żagle w granatowych wodach
dotknięcia ziemi

odbija sumienie
twarzy
księżyca i Twojej

i dalej...

płynie cieni magia
warkoczami ulic
światłem domów

betonowych ciał
ludzkich trudów

odbitych w wody lustrach...

[Madonna]

"Dno nieba"- ładne.
A co odnośnie tego tekstu?