Do Mamy

[Robin Jack]

Przyjęłaś mnie mamo w swe łono...bo chciałaś.
Czy była to chwila szczęśliwa? Ja wierzę.
W swym łonie mnie mamo przechowałaś.
Wiedziałaś już wtedy,że pragniesz mnie szczerze.

Chowałaś mnie mamo latami długimi,
dowodem dziś tego- Twe ręce zmęczone.
Ręce,które dniami i nocami ciemnymi,
gdym płakał-mną były wypełnione.

Ten,który pomoc winien Ci okazać,
był duchem może,nie ciałem przy Twoim boku.
Choć kochał,nie umiał tego okazać,
nie wiedział jak wyrwać się z nałogu mroku.

Ty jednak twarda jak bryła z kamienia,
mogłaś pójść na dno jak ona w jednej chwili.
Lecz bezmiar Twego poświęcenia,
jak Bóg Mojżeszowi drogę rozchylił.

I brnęłaś dalej-kłócąc się zBogiem,
prosząc by dał Ci siłę przetrwania.
Wiedziałaś,że musisz przebyć tę drogę,
jak Chrystus na miejsce ukrzyżowania.

I dałaś radę po latach znoju,
dotrzeć do celu...i odpocząć sobie.
Dziś pozostało Ci tylko w spokoju
patrzeć i być dumnym;bo udało się Tobie.

Dziś,już dorosły, pytam sam siebie,
czy trud Twego życia to moja wina?
Czy zasłużyłem mamo na Ciebie?
a Ty-czyś jest dumna ze swego syna?

I kiedy siedząc w domu zamyślony,
spojrzałem głęboko w oczy mojej żony,
kiedy tuliła nasze maleństwo,
wszystko pojąłem.Moje zwycięstwo.

Już wiem,rozumiem.Wreszcie to czuję
i chcę wyrazić słowa wdzięczności.
Dziękuję Ci mamo za życie.Dziękuję.
Za dar bezgranicznej,matczynej miłości.

[Robin Jack]

Jestem nowym" członkiem tego klubu".
Bardzo proszę o opinie " ludzi pióra" ,choćby najgorsze.
Potrzebuję tego,jak" ryba wody"
Pozdrawiam.
Robin Jack

[John_Pool]

Niw podniecaj się. To tylko seks. Nawet Matka w chwili poczęcia nie myśli o potomku. Na lodzie budujemy domy i znowu jakiś facet będzie pokrzywdzony. Rozchylanie kobiecych nóg, to męskiego (niby) szczęścia próg. Reszta konsekwencją egoizmu.

[malgorzata_niezgoda]

wiersz ladny, sa rymy, ale musisz pisac wiersze bardziej z glebi. Daj im wiecej uczucia, przekaz ludziom ze piszesz prawdziwie.