zaniedbanie

[Kreska Kropka]

kruszy się czas
deszczem spada w dół

kryształki w oku pekają lodem
na wskroś przebijają źrenicę

Zobacz! Chwila bezimiennie
przekłówa kawałek papieru
na wylot
swoim milczeniem

zbyt uporczywym
wręcz nieznośnym

A tam Twarz marszczy się
jak bibuła zwija i roluje
teksturę istnienia

zmarszczkami
w kącikach
zaznacza przemijanie

Nieco dalej
Myśl niewypowiedziana
spogląda spod chyba
mądrzejszych teraz rzęs

z palcem na ustach milknie
od zdziwienia światem

Przystanek między
wczoraj a jutro
ale jeszcze nie dziś

czy da się zamknąć czas w dłoniach?
zatrzymać obrót Ziemi?

zeskrobać oszronione marzenia
jak zakurzone pisanki?

i nadać im niepowtarzalny,
wytrawny smak

Posłuchaj! Jak szepce Minione
donośnym oddechem
i echem odległym powraca
w snach

My. Zapuszczeni
Obrośnięci sztuczną Prawdą
unikamy jej piekącego wzroku

choć nie powiem, czasem
zdarza się że runie jakiś Mur
...
a za Murem nic i nic
i nie ma celu
ni przyczyny
...