Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



szczerze mówiąc nie przepadam za takim zapisem
kropki w środku zwyczajnie mnie drzaźnią
a tutaj jakoś sama się postawiła ;)
obiecuję, że rozważę

pozdrawiam, :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


słowa - gapo jedna ;)
niedziela była miła, bo zakupowa
zakupiłam "odjazdowe" portki-rurki
moje wampirzęta twierdzą że wyglądam odlotowo ;)
teraz jeszcze tylko glany, skóra no i może jakiegoś harleya?
jak odlot to odlot ;) cmooooooooook!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


słowa - gapo jedna ;)
niedziela była miła, bo zakupowa
zakupiłam "odjazdowe" portki-rurki
moje wampirzęta twierdzą że wyglądam odlotowo ;)
teraz jeszcze tylko glany, skóra no i może jakiegoś harleya?
jak odlot to odlot ;) cmooooooooook!
no tak kapnęłam sie na drugi dzień jak jescz raz ... ale mam ciężkie słoje do napełnienia... wiesz jesień idzie, deprecha sieka..
chciałabym cię zobaczyć w tych glanach na harleyu- bomba...
może podskoczysz do mnie droga aż sie prosi by ją ujeżdżać...
cmoook
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



zostało tak:
były kluczem
do świata - drogowskazem
we mgle. odeszły nagle
bez słowa

i brak mi słów


mam ostatnio słabość do kluczy i słów - gubię:)
ładny wiersz INko

a może mamy jakieś wspólne geny? ;) ja też wiecznie coś gubię
jednak resztek rozumu staram się pilnować, bo jakby tak całkiem przepadł, to...
aż boję się pomyśleć ;)
co do wierchołka chyba masz rację, możliwe że za jakiś czas napisałabym go w ten sposób,
wrócę do niego kiedyś i pewnie przykroję jak radzisz
dziękuję, że chciało Ci się nad nim pomyśleć
:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no tak... na temat niektórych słabości wymieniliśmy już poglądy ;)
co się stało z Twoim nickiem Piotrusiu Panie?
długo Cię nie było, czyżby powrót z banicji?
w każdym razie cieszę się że już jesteś
pozdrawiam baaardzo serdecznie :)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no tak... na temat niektórych słabości wymieniliśmy już poglądy ;)
co się stało z Twoim nickiem Piotrusiu Panie?
długo Cię nie było, czyżby powrót z banicji?
w każdym razie cieszę się że już jesteś
pozdrawiam baaardzo serdecznie :)))

To była autobanicja :))

Również się cieszę i pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...