Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Niemoc

B.Kolarz
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

B.Kolarz

B.Kolarz

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Smutek ,żal ,cierpienie, rozpacz życia
toczy swe koło istnienia i bytu-
tworząc pejzaż marzeń malowanych.
Marzeń pięknych i wielkiego zachwytu.

Tęsknota ,szloch i płacz ,ból
tez stają w szranki męczenia ludzkiego.
Ludzi małych i tych wielkich stęsknionych
patrząc w dal mając za nic wszystko i każdego.

Krzywda,zdrada, okrucieństwo
pokazuje pazur wielkiego ucisku
Natłoku zdarzeń pędzących po szynach
nie zważając na nic jak w pędzącym pocisku.

Pan poeta

Pan poeta

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Rym, nic z tego, sypie się jak konpia w dłoni, proszę ograniczyć się do rymów w jednej strofie jeśli to konieczne, tutaj, widać tylko "rzemiosło" rymów gramatycznych(nawet nie częstochowskich!).

Pozdrawiam.
nie ma

nie ma

Opublikowano
Opublikowano

Rym, nic z tego, sypie się jak konpia w dłoni, proszę ograniczyć się do rymów w jednej strofie jeśli to konieczne, tutaj, widać tylko "rzemiosło" rymów gramatycznych(nawet nie częstochowskich!).

Zgadzam się, co do tych rymów. A osobiscie jestem za tym, żeby stosować rymy albo w całym wierszu wers po wersie, albo w ogóle. A nie, gdzie popadnie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Magdalena
      Samotna miłość

      Przez Magdalena · Opublikowano

      Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Stukacz
      Pożegnanie

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Alicja_Wysocka
      Pożegnanie

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      To Twój tekst? 
    • Stukacz
      Pożegnanie

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • Myszolak
      Imię

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...