Niemoc

[B.Kolarz]

Smutek ,żal ,cierpienie, rozpacz życia
toczy swe koło istnienia i bytu-
tworząc pejzaż marzeń malowanych.
Marzeń pięknych i wielkiego zachwytu.

Tęsknota ,szloch i płacz ,ból
tez stają w szranki męczenia ludzkiego.
Ludzi małych i tych wielkich stęsknionych
patrząc w dal mając za nic wszystko i każdego.

Krzywda,zdrada, okrucieństwo
pokazuje pazur wielkiego ucisku
Natłoku zdarzeń pędzących po szynach
nie zważając na nic jak w pędzącym pocisku.

[Pan poeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rym, nic z tego, sypie się jak konpia w dłoni, proszę ograniczyć się do rymów w jednej strofie jeśli to konieczne, tutaj, widać tylko "rzemiosło" rymów gramatycznych(nawet nie częstochowskich!).

Pozdrawiam.

[nie ma]

Rym, nic z tego, sypie się jak konpia w dłoni, proszę ograniczyć się do rymów w jednej strofie jeśli to konieczne, tutaj, widać tylko "rzemiosło" rymów gramatycznych(nawet nie częstochowskich!).

Zgadzam się, co do tych rymów. A osobiscie jestem za tym, żeby stosować rymy albo w całym wierszu wers po wersie, albo w ogóle. A nie, gdzie popadnie

[nie ma]

Ups, sory Panie Poeto, ale co mi się pomerdało z tym cytowaniem. pozdrawiam.