Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Usunęłam mój koment; byłam pewna, że w warsztacie mogę napisać co myślę:)
Przepraszam bardzo i pozdrawiam. EK

Celino! - błąd; kto Ci zabrania?!
w istocie - w komentarzach wolno wszystko, czyli dowolnie odnieść się do wiersza, tak Tobie jak i mnie do takiego komentarza; spróbuj przeczytać tak jak ja to widzę - pozostaną jedynie komendy, stąd takie moje skojarzenie; gdzież jak nie w warsztacie nabiera się dystansu do własnych tekstów (?);
pozdrawiam równie serdecznie; ahooj! :) J.S
Opublikowano

dzie wuszka;
a w kwestii gulaszu, Wrotyczu, posłużę się słowami jednego z ulubionych przeze mnie poetów (mam nadzieję, że się nie obrazi i mnie nie zamorduje, iże je wypożyczyłam)
"z trzech połówek
robi zawsze albo za
mało albo za dużo"

- nigdy za dużo gulaszu, zwłaszcza z serc, zawsze znajdziemy głodnego do obdzielenia...
:) J.S

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



widzę rzecz inaczej;
czytanie to nie życie, to jego pozór...żyje się wtedy życiem innych; to jakby pakowani plecaka aby ruszyć w s w o j ą drogę; niektórzy idą, ale wielu nadal przepakowuje plecak bo nie ma odwagi iść - aby żyć; więc czyta, czyta, czyta...a życie mija obok, mija...
J.S
Opublikowano

obawiam się iże przesyt szkodzi. :) --------------------------------------------------------------------------------

Dnia: 2007-11-03 13:10:30, napisał(a): dzie wuszka
wuszka

-eee, jaki przesyt...głodnego znajdziesz zawsze, a i jutro też człek poczuje się głodny - bo głodu nie da się zaspokoić, żadną miarą; J.S

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...