Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

o tak [miniatura]

Fanaberka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Fanaberka

Fanaberka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ma spory potencjał liryczno-dramatyczny, ale przegadany jak na miniaturkę
po cięciach wyglądałby tak, ale rzecz jasna, nie musi:
przepytuję kartki z kurzu
i tak i nie porządek rzeczy

nie doświadczam słów
nie dotykam
mijam niedoczytana

koniecznie coś z tytułem trzeba zrobić, jakoś zapowiedzieć 'fabułę' - moim zdaniem - oczywiście

pozdr
Co do tytułu: już widzę, że wierszyk nie jest miniaturą, więc ta część tytułu na pewno do usunięcia. A początek fajny mi się wydał, właśnie ze względu na zapowiedź fabuły. I taki kobiecy ;)))
i na początku 2 wersu by popsuło znaczenie, zauważalne przy głośnym czytaniu, które dostrzegła i podkreśliła Mycha.
Cięciom ze środkowej zwrotki się przyjrzę, już wczoraj patrzyłam, ale Twoja propozycja kieruje znaczenia w pesymistyczną stronę. A ja chciałam, żeby to było takie jak tytuł - kokieteryjne.
Dzięki za komentarz.
Fanaberka

Fanaberka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dzięki za drugi wers, tak właśnie kombinowałam, żeby na bazie tego nieporządku pokazać inny porządek.
mówię chyba jednak nie nadaje się. Mowa to coś, co wydostaje się na zewnątrz, a tutaj wszystko dzieje się w głowie.
tak z ostatniego wersu jest tym samym tak, które jest w tytule.
Przyjrzę się temu jeszcze.
dzięki.
mycha

mycha

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dzięki za drugi wers, tak właśnie kombinowałam, żeby na bazie tego nieporządku pokazać inny porządek.
mówię chyba jednak nie nadaje się. Mowa to coś, co wydostaje się na zewnątrz, a tutaj wszystko dzieje się w głowie.
tak z ostatniego wersu jest tym samym tak, które jest w tytule.
Przyjrzę się temu jeszcze.
dzięki.

to może nie myślę wiem?
dopiero teraz zrozumiałam 'tak'.
Fanaberka

Fanaberka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wusz, wyrażaj się: erotyk się mówi, erotyk!!!
:-)))))

no, a com powiedziała? ;PP

Poezja Jawrzyn Wawrzyn ;))
ahaah

sorki za ten skrót będący odwróceniem pytania ;), ale spieszyłam się mocno. cmok
Czasem muszę spłodzić coś odpowiedniego do Z :-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poezja to życie
      Myśli i słowa

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • vioara stelelor
      Navigare necesse est

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • Alicja_Wysocka
      Wyjście

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • Alicja_Wysocka
      Takie nic

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • Alicja_Wysocka
      w pół słowa

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...