Limeryk nr 266 - Apel do Pana poety

[Henryk_Jakowiec]

Pan poeta z iks-mieściny
moje mierne wypociny
skrytykował słusznie
więc go dobrodusznie
proszę dziś o poprawiny.

[_Marianna_W_]

w/z
Lecz poeta się nie zjawił
i krytyki nie poprawił,
a więc dalej będzie ślicznie
i poza tym bezkrytycznie.

[Henryk_Jakowiec]

Zjawi się po czasie,
okiem na tekst łypnie
i ostrą krytyką
jak z rękawa sypnie.

Bo jakby inaczej
miał on się zachować,
ot tak bez niczego
przestać krytykować?

[_Marianna_W_]

To znaczy: przybędzie
na podsumowanie,
żeby jednym gestem
wpisać tu skaranie.

[Henryk_Jakowiec]

Tak, skaranie boskie
jest z takim krytykiem
bo recenzje pisze
na wodzie, patykiem.

[_Marianna_W_]

Na wodzie patykiem,
lub piórkiem na niebie,
a później pretensje
ma, lecz nie do siebie.

[Henryk_Jakowiec]

bo taki recenzent
jak nie napiętnuje
to chodzi skwaszony
i kiepsko się czuje.

[_Marianna_W_]

A gdyby mu ptasie
mleczko zaś siknęło,
może by mu niebo
z gęby wypłynęło.

[Henryk_Jakowiec]

Kiedy siknie mleczkiem
(oczywiście ptaszek)
Pan poeta zmieni
pościel albo łaszek.

[_Marianna_W_]

Bo to taka słodycz,
że uchowaj Boże
i jak kogoś trafi,
to nic nie pomoże.

[Henryk_Jakowiec]

Jeśli mleczko spłynie
i trafi w podłoże
(należy zakładać,
że i tak byś może)
a gdy jeszcze trafi
na okres płodności
powiększy się liczba
ogółu ludności.

[Henryk_Jakowiec]

Ja tam też nie mieszam
wszak nie mój garnuszek
i nie zawsze może
leciwy staruszek.

[Pan poeta]

pan poeta lubi dziecie
takie leniwe i zlane
tylko piszące wiersze
mile oku widziane!

[_Marianna_W_]

Fanfary, bo oto
zjawił się poeta;
a powód spóźnienia?
- godzina coś nie ta.

[Henryk_Jakowiec]

I ja też po czasie
zjawiam się tu oto
bo szedłem naprzeciw
olbrzymim kłopotom.

[Henryk_Jakowiec]

bo gdy szlaki są przetarte
i wskazówki na zakrętach
łatwiej jest pokonać drogę
choćby przyszło człapać w pętach.

[Henryk_Jakowiec]

a gdy jeszcze przymknąć oczy
i stopery włożyć w uszy
to narzekać można tylko
- kiedy kac o świcie suszy.