(A gdyby mnie tak spotkali... ***)

[kashmire]

a gdyby mnie spotkali
rozpinającego rzemyk przed wyniosłą piersią
Dzierżącej Włócznię
a Jej sowie oko
śledziłoby ruch szaty


i powiedzieli to ten
to jezus -
schyl głowę
a kopuła nieba byłaby mi dzwonem
na pamięć
na głos babki


ten sam rzemyk
stanąłby mi kołkiem w spluwającym gardle.

[justyna nawrocka]

hej, dla mnie świetne, zaskakująca puenta, taki dramatyzm i uzwyklenie jednoczesnie, brawo!

[kashmire]

Dziękuję bardzo za pierwszą opinię. Miło mi. Pozdrawiam! :)

[Pancolek]

Jakiś dziwny to tworek, Kashmirko... sam nie wiem... Uwagi:

Nie powinno być Dzierżącą? I ten głos babki... sowie oko też jakieś takie ;)

Generalnie:

i powiedzieli to ten
to jezus -
schyl głowę
a kopuła nieba byłaby mi dzwonem
na pamięć

ten sam rzemyk
stanąłby mi kołkiem w spluwającym gardle

To na dwa pluski, całość na jeden. Mimo wszystko pomysł zasługuje na pokłon, jednak chwilami kuleją pojedyncze epitety - tzn. mnie nietenteges, może innym podpasują :) Czekam na kolejne!
Wiel/uśmiechu!

[amerrozzo]

Witam.

Rzadko bywam na forum, jeśli zaś jestem, to tylko wstawiam tu jakiś mój wiersz. Staram się nie komentować, bo mało mam do powiedzenia. Ale u Ciebie na gorąco takie wątpliwości mam:

1) "kojący marmur" - bardzo lichy epitet, ponieważ bardzo nieoryginalny. Marmur błyszczy po wypolerowaniu, sprawia wrażenie chłodnego jak kolor niebieski. A co chłodne to kojące. To takie zawsze pierwsze skojarzenie. W codziennym życiu to normalne. Ale od poezji wymagam większego wysiłku. Dlatego to na nie.

2) nie wiem, jak poradzisz sobie z tym "kojącym marmurem", ale radziłbym skasować cały ten wers. Albo przynajmniej go przebudować, by ozbyć się imiesłowu przymiotnikowego czynnego: "wpływającej". Czuję uprzedzenie do imiesłowów na początku wersów. Obecny zapis bardziej przypomina mi prozę, gdzie stosowanie wspomnianego imiesłowa (imiesłowa w ogóle, nie zaś tego konkretnego), jest częste i zrozumiałe. W poezji wygląda to na poszatkowane na wersy zdanie z prozy. Może mam wypczaony gust albo się mylę, ale to mi bardzo nie pasuje.

3) zastanawaim się dlaczego "Jezus" jest z małej, kiedy "Dzierżącej Włócznię" jest z dużej?

4) ostatni dystych: "ten sam" do kasacji. Pozbywasz się zaimka, a odczyt jest i tak jasny, a na domiar czyściejszy.

5) sam początek: "tak" do kasacji.

6) druga strofa: "powiedzieli" to tryb oznajmujący, a Ty przez cały wiersz poruszasz się w trybie przypuszczającym. Winno być więc: "powiedzieliby".

7) odstępy miedzy strofami trochę zmniejszyć. Można też fragment, kiedy oni mówią pochylić bądź ująć w cudzysłów. Ale to już, jak Pan chce.

Tyle na gorąco. Tak to wygląda po poprawkach małych:


a gdyby mnie spotkali
rozpinającego rzemyk przed wyniosłą piersią
Dzierżącej Włócznię
a Jej sowie oko
śledziłoby ruch szaty


i powiedzieliby to ten
to Jezus
schyl głowę
a kopuła nieba byłaby mi dzwonem
na pamięć
na głos babki


rzemyk
stanąłby mi kołkiem w spluwającym gardle



Generalnie - jestem na duże TAK.

Pozdrawiam.

[kashmire]

Amerrozzo: Witam serdecznie i dziękuję za tak wnikliwą opinię. Po pierwsze małe sprostowanie: nie pan, a pani ;) Po drugie przyznaję, że jest to zaledwie pierwsza, zupełnie świeża wersja tego wiersza i zakładam możliwość konkretnych poprawek. Po zastanowieniu stwierdzam, że ma Pan rację z tym "kojącym marmurem", a nawet i z całym wersem, bo rzeczywiście nie wnosi on zbyt wiele do treści wiersza.
Dlaczego te duże i małe litery już tłumaczę. Pomysł na wiersz przyszedł mi do głowy, kiedy sobie rozmyślałam, jak zachowałabym się, żyjąc w czasach Chrystusa, znając takie, a nie inne zwyczaje i obrzędy religijne, etc i mając nagle zmienić swoje poglądy i postrzeganie świata. Chciałam napisać wiersz z perspektywy właśnie takiego człowieka (w tym przypadku mężczyzny). Dlatego też "Dzierżącej Włócznię" jako epitet odnoszący się do bogini czczonej przez podmiot liryczny, jego otoczenie, przodków, etc. pisany jest wielką literą, a słowo "jezus" umyślnie z małej litery, aby umniejszyć wagę osoby, która pojawia się nagle w świecie podm. lir. i twierdzi, że jest Synem Bożym.
co do 'powiedzieliby' nie jestem przekonana, ponieważ jest : gdyby mnie spotkali i powiedzieli, chociaż może nie jest to do końca czytelne. Jeszcze nad tym pomyślę.
'ten sam' w ostatniej strofie decyduję się jednak zostawić, jako że dodatkowo tak jakby podkreśla to słowo, a poza tym dobrze mi brzmi :)
Jeszcze raz dziękuję za poświęcony czas.
Pozdrawiam!