„taki sobie wieczór”
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 20 005
Witaj - zbieram radość
by przepuścić ją przez sito
i zatrzymać najcenniejszy kawałek - pięknie to brzmi - pachnie fajną poezją -cały wiersz na tak - twój najlepszy wiersz twojego autorstwa jakie czytałem -
tylko pogratulować mi wypada -
Pzdr.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
Heinrich Heine - Był sobie raz stary król (Es war ein alter König) 1 2
Przez Andrzej P. Zajączkowski, w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
- 34 odpowiedzi
- 972 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 584 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 934 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 733 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 743 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez beta_b · Opublikowano
Reniu, mam drobne nawiązanie do wiersza i ściskam: Pozbierać się jest dziesięć razy trudniej niż rozsypać więc poczekaj bo w niedziele zawieje nadzieja i choć wtorek jest dzisiaj dopiero to przeczekaj te dni do niedzieli co wyzwoli od wszelkiego złego Uspokoi się burza w niedzielę chociaż dzisiaj Cię targa na strzępy wyjdzie słońce i lekki wiaterek będzie dobrze nie wpadaj w odmęty Czasem w życiu wystarczy poczekać popracować nad porządkiem w głowie nie wariować i nie umierać stać przy sobie i robić swoje. -
Przez Duch7millenium · Opublikowano
I tak spadła gwiazda z nieba. Stając przed szybą limuzyny dostrzegł przeszłość, wyjmując broń, którą pragnął zabić bogów, którzy uczynili jego miłość bezowocną. Niosąc światło oddał to, co najcenniejsze, teraz w ciemności kaja się, niezauważony, jak duch, spokojnie idąc chodnikiem ku swojej świętości szukając pomsty, za dni, w których był zawsze anonimowy, tak jak anonimowypozostaje do końca. Jego czarna marynarka świadczy o żałobie nad utraconymi sprzed wieków i tysiącleci braćmi i siostrami, którzy również spadli z nieba by zaznać snu wiecznego na ziemi, których ciśnięto w grunt strzałą i krzyżem z siłą wystarczającą by nigdy już nie ujrzeli światła dziennego. Żadne piekło nie jest w stanie opisać tego, co przeżył epoki wcześniej, bowiem czas dla niego stanął wśród obcych. Teraz niczym wielki architekt swojego losu i budowniczy domów tego spełnienia, pełza jak wąż na brzuch przekleństwem obarczony przez przedwiecznego swojego wroga - nienawiść. Jest blisko, lecz daleko. Milczy, a wszyscy słyszą, lecz rozumie tylko On. Ponad prawem moralnym ludów stoi jego postać, w krawat zniszczenia odziana. Apollo, przyjdź! - Jestem. Łukasz -
Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano
Witaj - zbieram radość by przepuścić ją przez sito i zatrzymać najcenniejszy kawałek - pięknie to brzmi - pachnie fajną poezją - cały wiersz na tak - twój najlepszy wiersz twojego autorstwa jakie czytałem - tylko pogratulować mi wypada - Pzdr. -
Przez viola arvensis · Opublikowano
@Annna2 dziękuję za przychylność i za przypomnienie fragmentu. Bardzo lubię twórczość Asnyka. @wiedźma dziękuję za przychylność. Odwzajemniam ciepłe, majowe pozdrowienia :) @MIROSŁAW C. pięknie dziękuję za pozytywny odbiór :) -
Przez Posem · Opublikowano
Czasem jestem daleko i zbieram radość by przepuścić ją przez sito i zatrzymać najcenniejszy kawałek dziś biegniemy w deszczu i rozumiemy się bez słów wystarczy nam uśmiech i trochę pamięci teraz wiem, że potrafię igrać z czułością która zalewa mi serce i topi gorzki smutek myślę ile czasu mi potrzeba by wydobyć z głębin siebie najgorszy chwast i wciąż nie wiem czy można ukołysać radość samą nadzieją czy w nieskończoności nie braknie mi tchu czy zjem swój los i nie powiem już nic więcej.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się