wątpliwe powstrzymane łzy

[igor kobylarek]

wątpliwe powstrzymane łzy
w głębi duszącego się serca
wypowiadają się głośniej
wydaje się że mogą być samotniejsze
jak niewiadome gwiazdozbiory miłości
pozostawione same bez jakiejkolwiek opieki
wciąż same nigdy nie przeczytane przez
żadną księgę mądrości
to chyba musi być smutne
tak powstrzymywać łzy niewymowne?
raz zapytałem
nie było znaku odpowiedzi
lecz były tylko one wciąż same wątpliwe powstrzymane łzy
pozostawione same bez jakiejkolwiek opieki
zdane na same siebie albo na wytwór własnej fikcji
w który nikt nie zdołałby uwierzyć
bez klucza zapobiegliwej metafory
to się zdarza niezwykle rzadko
lecz gdzieś [ ja wierzę ] nie wiem gdzie
może w intuicyjnym zmyśle dalszego poznawania
ale na pewno gdzieś
nie wiem gdzie
one wyrażają się
i to głośniej dosłowniej
jak doskonała konstrukcja wynalazku
lub dochowanie tajemnicy

[kaja-maja28]

Ładny wiersz;
Łzy mają to do siebie
że z radości , smutku
od słońca i wiatru
nikt ich nie powstrzyma
są silniejsze
od człowieka.
Nieraz pomagają,
bo człowiek by się zadusił.
Pozdrawiam milutko

[Pan poeta]

za dużo tego wszystkiego, wiersz musi wnośić coś do poezji, tutaj, imho , wnosi litery...