Limanowa

[Echnaton]

na wzgórzu nad
widzę rozmowy, sklepy, kościół
w kotlinie spokój
gwarnie odbija się o zbocza gór
i dochodzi do mnie ciszą

obok Jabłoniec
milczy krzykiem obcych
żołnierzy
historią przesiąkła ziemia
wielkie drzewo urosło
na mundurze
a kamienny mur wbił się
w przeszłość i przyszłość

wieje od Tatr – halny
stań tu i pozwól
by cię objął
jak ja
obejmuję
moje miasto

[Krzysztof Adam Meler]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miasto rodzinne, w ogóle miejsce naszej młodości, to chyba "konik" każdego autora. Mimo nieoryginalności tematu w tym sensie, że każdy kiedyś pisze o swojej "Limanowej", udało ci się zachować dystans liryczny i wpleść szereg słów-znaków.


Pozdrawiam - K.A.M.

[Pan poeta]

a ja jestem siąsiadem limanowej):

[Echnaton]

dzięki, to taki trochę osobisty wiersz, przez opis miasta pokazuję to co czuję :)

pozdrawiam