duchowe życie roślin

[Nicholas Dinx]

rośliny wyrastają na oczach
manualnie przymkniętych
rośliny zasiane czarnym
poniedziałkiem

podłączone do respiratora
z deszczowej chmury
rośliny umierają na oczach
wszystkich małych dzieci

i tylko fałszywe trwają
wewnątrz wosku i pamięci
płonącej utleniaczem

tańczą na pestycydach ciał
butelkach i opakowaniach
po raku płuc

dżinn zniknął dawno
nie potrzebna mu już lampa

[Anna Siedem]

Podoba mi się Twój wiersz,
widać, że masz już swój własny,
wyrobiony styl. Nawet mi smakuje ;)
Pozdrawiam

[memento adsum]

rzeczywiście, ciekawy styl. podoba mi się, tylko może za często powtarzają się rośliny? to kapkę utrudnia czytanie, ale z drugiej strony pewnie celowo-więc już nie grzebię w słowach.
zmusza do myślenia.
pozdrawiam!