Wspinaczka

[Pan poeta]

wysoka wspinaczka słońca na niebo drabinkami
szczeble są bardzo nie na miejscu nisko, wysoko
i nie wie gdzi iść,
bo po co ma iść przed siebie
jeśli przed siebie nic nie znaczy

to słońce ogrzewa nasze figury w ogrodzie
nasze dni śmierci wiecznej i narodziny wieczne
matka wiatru ognia wody ziemi i wszystko co składa się
na te pomniki przyrody w naszej duszy
a my powinniśmy się tylko uśmiechać
w czerwony dzień

żółci

[Pan poeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

chciałbym dodać że wiersz wywołany burzą, która o ego pierwszej w nocy przeszła nad moją głową, dla porównani skali powiem, że cudem przeżyłem, były wszystkie fajerwerki, Tornado, wiatr tylko 180 na godzinę, grad, 30l/m2 strugi deszczu no i oczywiście co najgorsze, nigdy w życiu nie widziałem takiej ilości piorunów na żadnym z portali pogodowych, tak na oko licząc , razem jakąś godzinę burzowych nastrojów, 4 tysiące piorunów!!!!!!
powaga, cud że tutaj piszę, dachy pozrywane, dobrze że choć komp żyje-uhhh

[_M_arianna_W...]

"pomniki przyrody w naszej duszy" - wers, który do mnie trafił