„Niebo i ziemia”

[Madonna]

skrzydła czasu
przecinają duszne, lepkie
chmury dnia

u bram wieczora warkocze morza
dotykają woskowej ciszy

korale deszczu spływają po ziemi
błękicie by zabrać się
u źródeł
i mówić
obmycia chłodem spojrzenia
i ciepłem promienia gwiazd
perłowych...

jak barwy motyli
napływają światłem i są i trwają- pamięcią rzucone
w dal sztucznego świata- zapisaniem

i dusze wtopione w szklany bruk zamyślenia- rozkwitają
z chwilą nadziei spotkania nieba
z ziemią
horyzont spleciony
złotym sznurem księżyca, co
spotkanie ze słońcem zamyka ustami
pożegnania hymnem czaru

[kaja-maja28]

W 8ym wersecie nie powinno być'zebrać'-zamiast''zabrać'
Zamiat wrkoczy morza dałabym'fale morza' no chyba ,że byłow sztormie:)
Wiesz,że myślę że coś mu brakuje-dopieszczenia napwewno:)
Pozdrawiam milutko