Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czas zamiata za mną ślady
Niosło mnie kiedyś wysoko
odwracam się do tamtych dreszczy
Spoglądając pod nogi
mam zadyszkę na schodach
Z lwiej grzywy został
blask gładkiej powierzchni

Dziś anioły są śmieszne
a rozgrzeszenie sprzedają na wagę
Kiedyś stojąc samotnie na półce
ocet bywał mniej kwaśny
Macie rację więcej na dole
w tej klepsydrze
Dzikie nocne zwierzęta
nie polują już na mnie
Popioły na plaży dawno
ostygły rozwiane
Żeby jeszcze sztampowo
łagodnym odpływem
księżyca nabrać w płuca
i w miękkość piasku się zsunąć

Jakby nie patrzeć czas się zapętlił
Zabawnie brzęczą szczeniaki
na siłę szukając oryginalności
Witkacy by się uśmiał

Opublikowano

OK.

Zatem do rzeczy.

1. Kiepski tytuł. Wiem, to niezamierzone, ale kiedy podstawiasz coś pod część frazeologizmu, dokonujesz porównania. Porównałeś Witkaca z koniem. Patrz: gdybyś napisał "giertych by się uśmiał"....:)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


tobie sie to wydaje klarowna metaforyka. Otóż wcale taką nie jest. Co to ma znaczyć? Nie, czekaj: juz wiem. Peel mial niezle uniesionka z panienka, albo z drugami. Czas zamiata za nim slady. to juz totalna bzdura, bo przecież wcale nie zamiata. Obowiazuje w zyciu zasada akcji reakcji i konsekwencji. Tekst nie uzasadnia dlaczego mialoby byc inaczej. Peel lapie zadyszke na schodach (idzie w górę czy w dół? nie wiem, bo lapie w czasie terazniejszym, a kiedys byl wysoko, zatem podejrzewam ze teraz schodzi. ale to durne lapac zadyszke schodzac ze schodow). oprócz tego piszesz, ze lapie zadyszke patrzac pod nogi, jakby juz to go meczylo. Dalej nie czytam, bo wiersz sie rozlatuje od pierwszej zwrotki. W ogóle nie panowałeś nad piórem. Ten wiersz to takie pierdy.

Nic osobistego. Bez urazy ;)
Opublikowano

czytam na głównej sobie od góry i to jest pierwszy tekst, który mnie zatrzymał. za to już jestem wdzięczny. odnośnie jednego z komentarzy powyżej: degrengolada, czy Ty rzeczywiście nie kumasz? nie chcesz, czy nie potrafisz? a może tak po prostu robisz sobie te, no... jaja? pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Sylwestrze. Ty nie jarzysz. Może jest o przemijaniu, ale ja mam to gdzieś, bo jest kiepsko napisany. Nie jakoś okropnie. Tylko niezdarnie. Nie będę się bardziej schylał nad czymś co jest słabe.
Opublikowano

Czas zamiata za nami ślady, zamiata je w pamięci, zamiata je rzeczywiście. To ma byc (jest?)żartobliwa opowiastka o upływie czasu i tyle. Rozumiem że kolega degrengolada jak łapie zadyszkę to patrzy w sufit, nie wiem co na to dziewczyna kolegi;-) Ostatnia zwrotka jest do wirtualnych wojowników bez poczucia humoru

Pozdrawiam

Opublikowano

Witkacy jest odniesieniem do ludzi na siłę szukających oryginalności
Witkacy był prześmiewcą, moim zdaniem z ogromnym dystansem do siebie.
W zderzeniu z "łoryginalnymi" szczeniakami jest chyba na miejscu;-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Właśnie moim zdaniem zupełnie nie na miejscu, nie mówiąc już o tym, że człowiek pełen sprzeczności ale jakże wybitny zasługuje na coś więcej.
Pozdrawiam
Opublikowano

Witkacy i jego pisarstwo prezentuje pewna postawę wobec świata, Nie traktował siebie z namaszczeniem i ja go tak nie traktuję. Niezaleznie od tragicznego losu który go spotkał

Opublikowano

To, że Witkacy miał do siebie duży dystans nie oznacza, że nie był świadomy swojej wartości, często potrafił stawiać się nad innymi. Warto też odróżnić namaszczenie od szacunku…

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj -  ale także miejsce gdzie zawsze wolno płakać bez obaw przed ucieczką i wszystkimi rodzajami samotności   wtedy dopiero jest naprawdę bezpieczny - piękny wiersz - dom to nasz świat nasza ostoja - ja w swoim domu czuje się wspaniale - jestem wdzięczny losowi za ten stan -                                                                                                Pzdr.serdecznie.   
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - to bardzo stary wiersz - wiem że rymy kulawe - obecnie nie piszę              wierszy rymowanych - miło że czytałaś -                                                                                  Pzdr.serdecznie.  @Adam Zębala - @Rafael Marius - @Simon Tracy - @huzarc - dzięki - 
    • @Dekaos Dondi Fajnie byo płynąć kroplą i kropli tysiącem w Twoim wierszu. Dla mnie ta podróż kończy się na "przytula światłem niechciane odbicia", wtedy mogę sobie dalej coś wyobrazić. Wolę pozostać dłużej w pięknym opisie. 
    • W Poznaniu przy Grunwaldzkiej trzynaście stary Żyd miał sklep ze słodyczami pachniało palonymi migdałami  i niedopalonym gazem z instalacji Zakładu Siły i Światła z przeszklonych regałów spoglądały spode łba marcepanowe zwierzęta karmelowe serca biły miarowo w przeźroczystym celofanie   nam  ciągle brakowało dwudziestu groszy na żółtego zająca z rozbieganymi oczami i różowego prosiaka z klapniętym uchem na którego swędziały mleczaki chudzielec z siwą brodą podnosił swój cienki palec niczym sfatygowany starocerkiewny grzmot Teofanii i mówił że to naprawdę ostatni raz w ogóle to mamy się cieplej ubierać bo zimno i drzwi zamykać bo gaz drogi a od mrozu odpadają palce i będziemy pisać w szkole nosem   wtedy na tablicy świata ktoś napisał, że wszyscy mają iść w cholerę przyszło pismo z Prezydium Miasta, że Żyd wędrowiec ma wędrować a nie kombinować worki z cukrem i kleić krzywe mordy lukrowego zwierzyńca w ogóle to niech bierze swoją starą żonę, która tylko ceruje skarpety wielkie jak hebrajska gablota i jedzie ze swoim cukrowózkiem  gdzieś gdzie jest jakieś coś czego nie ma tu, może tam będę chcieli figurki z masy migdałowej i korzenne pierniki w kształcie pajaców które głupio się uśmiechają i mają podejrzane kolory   mijały noce po dniach, świat schodził na ludzi, psy uciekały z miast nie oglądają się za siebie południami słońce tańczyło na ścianach sklepiku  cieniami słodkiego zoo ortalionowa kurtka z doszytym rękawem z włóczki miała starczyć na podróż w każdą stronę,  na całe szczęście wielką skarpetą da się owinąć dwoje ludzi gdy znów przyjdą zimne dni i spadnie pierwszy śnieg   kot zapakował do walizki żonę z kłębami włóczek i krokodyla z żółtą wstążeczką na którego zawsze był mały popyt i bardzo rzadko się odzywał; różowe świniaki uradziły że najwięcej kalorii jest w szynkach i da się przeżyć długo na tym wikcie zielony zając wyjątkowo nie uciekał nigdzie i kupił bilety na pociąg z piernika który bardzo łatwo się wyklejał z braku smarowanie i niedostatku olejków eterycznych których nigdy nie było dość w punktach sprzedaży i sklepach sieci Społem wtedy zielona żaba z białymi wężami ustaliły że miejsce zbiórki będzie niedaleko pieca, a krokodyl ze złamaną nogą zajmie się kartonowymi biletami w końcu lepiej źle jechać niż dobrze iść   ostatnia szczapa drewna jak wiadomo daje najwięcej ciepła w piecu znowu zapłonął ogień, siwy dym buchnął z komina, zaskrzypiały koła i latarnia zamrugała żółtym światłem,  serca zaiskrzyły rumianym kolorem, zapach karmelu i spalonego drewna rozniósł się na powrót, a na ścianach zatańczyły cienie cukrowej menażerii, wszyscy byli gotowi do drogi dalekich podróży z których nikomu nie śpieszno wracać                        
    • Zamieszkał mi koń nad sufitem  nie ma strychu mieszka on chodzi stuka włącza pralkę  w ciszy zegarowej bryka wyro odkurzacz  krzesło wali kopytami w segmencie sąsiedzkim box  siodło uzda lejce  ichacha mówił mi  że głośno chodzi słoń co mieszka pod kopytami sawanna trąba parkiet  kontra stukot młotkiem  rymarstwo deska skóra końska
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...