Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

cierpliwie (la colere blanche)

Marlett
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marlett

Marlett

Opublikowano
Opublikowano

zamknięta w najjaśniejszej barwie
niemym ptakom skrzydła układa
do lotu pod wiatr jeszcze czas
na start nie gotowe są miejsca

do zamarzniętej wody nie wrzucisz kamienia
chcąc na jeziorze zatoczyć nowe kręgi
długo w spokoju trzeba wyglądać
by stanąć przed świtem na tle nieba

biały nie wybucha
czeka rozbicia na tęczę

Judyt

Judyt

Opublikowano
Opublikowano

biały nie wybucha to pewnie Marlettki
chmura, która sobie spokojnie ponad
"długo w spokoju trzeba wyglądać
by stanąć przed świtem na tle nieba",
zostawiam uśmiech :), bardzo podoba
się opis z ptakiem, pozdrawiam

IN

IN

Opublikowano
Opublikowano
zamknięta w najjaśniejszej barwie
niemym ptakom skrzydła układa
do lotu pod wiatr jeszcze czas
na start nie gotowe są miejsca

do zmarzniętej wody nie wrzucisz
kamienia by na jeziorze zatoczyć kręgi
długo w spokoju trzeba wyglądać
by stanąć przed świtem na tle nieba

biały nie wybucha
czeka rozbicia na tęczę

wracam do niego kolejny raz
podoba mi się
spokojny, melodyjny ale kryje w sobie wiele emocji
no, ale będę czepliwa - tak czytałam, czytałam.. aż wypatrzyłam
podwójne 'by' + 'trzeba' w środku - i tak sobie pomyślałam, że skoro
wrzuciłaś go do W, to może masz zamiar jeszcze popracować nad nim (?)

a oto mój misiek:

długo w spokoju trzeba wyglądać
nim się stanie przed świtem na tle nieba

stawanie się - w znaczeniu podwójnym

hej, Marletko, :)))
Marlett

Marlett

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



IN!
Dziękuję za zwrócenie uwagi na podwójne ''by''.Umknęło mi.
Skłoniłam się w stronę Twoich propozycji ,ale trochę inaczej.
Jeszcze warsztatuję ;))
Serdeczności.
IN

IN

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


INko!
Jeśli trzeba czepiaj się.
Wiesz ,że o to nie mam żadnego ale..:))
Każdy ma inną wrażliwość.
Pewnie będzie dobrze.
PozdrawiaM.
jasne, że będę....;) ale może już przy innej okazji
- z przekonania, że jest to konieczne, albo...
gdy dopadnie mnie czepialski nastrój ;)
a Twoja 'autopoprawka' (brr...ale słowo;) spodobała mi się, więc Ci kliknęłam - że ładnie :)

hej, Różo Wiatrów :)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Paulina Dreko
      ,,Różaniec''

      Przez Paulina Dreko · Opublikowano

      Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • Leszek Piotr Laskowski
      Tam i tu.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski
    • violetta
      Na wolności

      Przez violetta · Opublikowano

      @andrew tenis modnym sportem:) może na emeryturze zacznę grać:)
    • andrew
      Na wolności

      Przez andrew · Opublikowano

      @violetta Ładnie wyglądasz.  Taka młoda i takie dojrzałe, inspirujące wiersze.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Może zaczniesz tenis. Taraz...
    • andrew
      ***Gdzie jest Bóg?

      Przez andrew · Opublikowano

      @Nefretete Nie myślałem o kosmosie i nie tylko o kamieniu.  Znaki są wszędzie, we wszystkim.  I wszyscy próbują je odczytać.  Ci wielcy i prości. Z roznym skutkiem.  Mi się to udaje. Nie znaczy, że patrząc dwoje na to samo, tak samo odbieramy sygnały.  Pozdrawiam   

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...