Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Jak żyć z mężczyzną?

PannaBeata
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

PannaBeata

PannaBeata

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

czasem muszę umieć zamilknąć
nie mieć świadomości
trzech kobiet przed
trzech po

przeświadczenie rutyny chwytanie zębami
uschłych wrażeń
bańki mydlane z dodatkiem stali
silna by znieść słowo co spadło na głowę
ruchem krtani odgarniam twoje obawy
by zamienić się w strach
nie patrz
znudzę się nam
nie pytaj
przestanę być tajemnicą

zamazane granice- chemia miesza się z uczuciem
zaczynasz wierzyć że soma stało się psyche
globalizacja z dziedziny bezwstydu

jedna kobieta
od niej
do niej

od niej

IN

IN

Opublikowano
Opublikowano

moim zdaniem nie "gada za wiele" - dokładnie w sam raz
czytałam go w W
bardzo dojrzałe spojrzenie na relacje w związku..."przyczynowo-skutkowym" ;)
wyważone emocje (domena "mądrych" kobiet ;) )
być może zakończenie inne (?) , ale przecież nie wszystko musi wyglądać tak, jak nam pasuje
zdecydowanie : +++
:)))

Reni Her

Reni Her

Opublikowano
Opublikowano

P.Beato wiersz przedstawia relacje damsko-męskie w związku "po przejściach", zobojętnienie jednej strony w tym przypadku mężczyzny ma wiele powodów, czuje się zbyt pewny w zwiazku, przyzwyczajenie, brak mobilizacji do starania się o podgrzewanie uczuć . A może wymienić go na nowy model ;) +++ pozdrawiam R.

Bartosz Wojciechowski

Bartosz Wojciechowski

Opublikowano
Opublikowano

Rzeczywiście zabawne - facetów tytuł odstraszył, czy co? ;)
Ja też spokojnie wyciąłbym słowa po "bezwstydu", ale jak widzę
autorka jest zdeklarowana co do tej części wiersza:) Ogólnie
mogę pochwalić: udane spojrzenie na te zagmatwane sprawy
(choć rzecz jasna tylko jedno z tysiąca możliwych;)
Pozdrawiam!

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Radosław
      Prawda

      Przez Radosław · Opublikowano

      zadzwoniła a kiedy  otworzyłem drzwi     bez korekty  przed lustrem   tak jak stała   prosto z klatki  weszła do pokoju   za nic mając  savoir – vivre                        
    • karenka
      Wiwalda

      Przez karenka · Opublikowano

      intrygujący wiersz z dozą goryczy i tęsknoty za tym co kiedyś było  ważne...pozdrawiam z podobaniem*)
    • karenka
      Przecież nie istnieją

      Przez karenka · Opublikowano

      Bardzo trafna obserwacja ludzkich postaw z nutką ironii i refleksji...pozdrawiam serdecznie*)
    • karenka
      Turbacz

      Przez karenka · Opublikowano

      pięknie i magicznie, niemalże czuć zapach jodeł i chłód górskiego powietrza...pozdrawiam słonecznie*)
    • Tyrs
      Wiwalda

      Przez Tyrs · Opublikowano

      Od dawna nic nie czytam – przeczytałem wiele i nic nie zmieniło się, przynajmniej na lepsze. Opuściły mnie greckie muzy. Grupami. Pies o imieniu Vena – każdy mówi, jak pięknie - a to jedynie droga w górę i w dół, zawsze ta sama, plusk plusk, do serca - i pies kręci się koło drzwi, stara wylniała suka chce spaceru. Nie mam już dla niej serca i zachwytu, który leży gdzieś – w środku ludzkich jąder, w skomplikowanym układzie nagrody – odłogiem, porasta mchem i turzycą, nikt nie odważy się wejść na to trzęsawisko. Potrzeba odwagi – wspomniałem ci o tym wiele razy. Nie mam też żalu – było, minęło, nie wierzę w znów będzie, wytarte w łachmany ekspedientki w sklepie, kiedy pytam – tylko z rozkoszy odmowy – o stare wkłady do papierosa. Jak ona pięknie przeczy – jak ty. Potrząsa przy tym grzywką. No…, cała ty. Tak - jej odmowa sprawia mi przyjemność. Było, minęło, sprzedało się – jak my. Obojgu jest wyjątkowo dobrze. Pauza.   (można iść zrobić kawę, podłączyć papieros do sieci elektrycznych ven, potargać psa za łeb – no już, no już, siad!).   Kiedyś wrócę,   dopiszę dwa zdania, które niczego nie zmienią. O obrazie – zawsze warto wspomnieć o malarzach, poetach, reżyserach, pisarzach – Italo Calvino, który zanieczyścił język dzieci, to bunt wobec matki, bunt wobec życia, utracone łacińskie nazwy w ogrodzie, życie karleje i stajemy się dalsi – jakby wczoraj znalazłem fotografię w jednej z zapomnianych książek – roześmiana, śmiesznie wychylona, cała ty - i nie pamiętam, gdzie ją odłożyłem, na jak długo, skoro od dawna nic nie czytam. Niczego sobie.      

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...