Prawiek

[Bonawentura]

'Nie pocieszała ją myśl, ze w przyszłym roku znowu będzie tak samo, bo wiedziała, że to nieprawda. W przyszłym roku drzewa będą inne – większe, ich gałęzie masywniejsze, inna będzie trawa, inne owoce. Nigdy nie powtórzy się ta kwitnąca gałąź. Nigdy nie powtórzy się to wieszanie prania. Nigdy nie powtórzę się ja.'
(Olga Tokarczuk, 'Prawiek i inne czasy')


Jest takie miejsce
pośrodku wszechświata,
gdzie sen współistnieje z jawą.

Przestrzeń obcości,
w której się obracasz,
pokryta nadgniłą trawą.

Czy wiesz, człowiecze, że jesteś
jeno narzędziem czasu,
a słowa twoje utoną
w wieczornej ciszy lasu?

Wszystko przesuwa się przed tobą,
nie liczysz dni ani godzin,
wpisując się nieświadomie
w rytm śmierci i narodzin.

A kiedy zapłacze słońce,
uleci czas każdego,
dojrzysz onieśmielony,
że nie masz tu nic trwałego.

I tylko Młynek Misi
wciąż miele ziarenka kawy.
I skrzypiąc cicho i czuło
domaga się naprawy.