Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
dla miłości oddalonej od lęku stawiającej
człowiekowi wymagania


szumi gromko
tak od serca
zasnę szybko
bo padnięta

zaślubiny były cudem
szukajcie tego co w górze
sen zmroczy nagle
rozkojarzenie jak mgiełka nad
uroczym świtem

choć deszczyk zaznaczył
się nad wierzchołkiem
ich wspólnym krzyżem
moja mama jest twoją
a twój tato moim

teraz już wszystko jest wasze

A&K


12.08.07r.
Opublikowano

Judytko
moje widzenie ...wiersza

jeśli w tytule ślubowanie
to te zaślubiny - chyba zbyteczne
miłość oddalona od lęku
i cud, to dlaczego jeszcze wezwanie- szukajcie tego co w górze
chyba już znaleźli :)

no a moja mama będzie twoją
a twoja także jest moją

- banał niekonsekwentny
bo moja dopiero będzie
ale twoja już jest

no to wtedy brakuje tylko
a mój tato będzie twoim
a twój także jest moim

Tak mi się to czyta nijak
tyle mojego marudnego
Pozdrówka

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dzięki dzięki Wikorze,
uwzględnie marudzenie,
a "szukajcie tego co w górze"
to wezwanie jest niezbędne
od młodych dane nam,
w tutule jest "ślubowali"
a zaślubiny ...zastanawiałam się
również nad tym, tak się złożyło,
iż ślubowali sobie w zaślubianch;)
heh czyżbym namaśliła?
super komentarz :),
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor Masz rzadką zdolność: nie opisujesz rzeczy, tylko pozwalasz im się wydarzać w języku. Dzięki temu czytelnik nie patrzy – ale wchodzi w środek. To jest wiersz czuły, miękki, niosący światło – taki, który nie próbuje być wielki, a i tak zostaje pod skórą i trafia dokładnie w to miejsce, gdzie słowo zaczyna już nie tylko znaczyć, ale i dotykać.   Może Cię zapytać, czego pragniesz… ale boi się, że nie wszystko będzie mogła Ci dać. Czasem największa siła uczucia kryje się nie w jego natężeniu, ale w tym, ile przestrzeni potrafi zostawić drugiej osobie.
    • @andrew   opowiem o Twoim wierszu strumieniem świadomosci.   wirtul pokazuje wszystko na wyciągnięcie ręki    a jednak real pozostaje nieuchwytny dotyk zapach spojrzenie serce nie da się skopiować ani przewinąc filozofia obecności w czasach ekranu.     interesująco napisany.   świetny tekst.   pozdrawiam :)  
    • Opisujesz szpital prostymi słowami, a te są najpiękniejsze. Twoje słowa rodzą uczucia, dystans do życia. Tak właśnie jest w szpitalu.
    • @Berenika97   Nika     czytam Twój wiersz jak zapis bardzo współczesnego paradoksu .   im więcej światła, tym trudniej zobaczyć prawdę !!! jest w nim coś poruszająco cichego.   swoista tęsknota za czasem, kiedy jedno spojrzenie nie potrzebowało świadków ani dowodów, kiedy ogień po prostu był, a nie musiał się tłumaczyć ze swojego istnienia.   "bo spojrzeliśmy sobie w oczy".   pięknie uchwyciłaś moment, w którym emocje tracą intymnosć i zaczynają krążyć w obiegu oglądane, oceniane, podważane .   a jednak gdzies pod tym wszystkim wciąż tli się pytanie najważniejsze i najbardziej ludzkie. czy naprawdę coś się pali ? to bardzo dojrzały, świadomy tekst .   zostanie mi  w myśli na długo  po lekturze.   fantastycznie Nika.    
    • Robimy z uczuć relacje na żywo, bez filtra. Żyjemy na granicy - bliscy załamania. Kiedyś jedno spojrzenie było iskrą. Ktoś dla kogoś ryzykował wszystko. Dziś mieszkamy w samym świetle - bez zasłon i bez cienia. Tłum przewija nas palcem. Nie szuka ognia. Sprawdza tylko, czy to nie efekt specjalny.   Czy naprawdę coś się pali.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...