Do nieba nie jest daleko

[Waldemar Talar]

Siedziała na tarasie zapatrzona w dal
nagle podeszła do niej córka i rzekła,
wskazując rączką w stronę nieba!
spójrz ,ono nie jest tak daleko
tam za chmurkami ,gdzie leci
metalowy ptak.

więc jak tatuś nie może
to zróbmy mu niespodziankę
i my go odwiedźmy,
na pewno bardzo się ucieszy.

matka zaskoczona tym co powiedziała
przytuliła ją do siebie kierując wzrok
ku niebu,kryjąc przed nią twarz
po której spływały łzy.

dopiero po jakimś czasie powiedziała
półszeptem , mój ty Boże ,jak ona
bardzo za tobą tęskni kochanie,
a po chwili już wyraźnie dodała,
tak moja dziecinko,masz rację
tatuś na pewno bardzo by
się ucieszył .

po czym zacisnęła mocno usta
i jeszcze mocniej przytuliła
małą do siebie,nie zwracając
uwagi na to że zerwał się wiatr
i zaczął padać rzęsisty deszcz
jakby komuś zależało na tym
by przerwać ten stan.

[Lena Achmatowicz]

"i my go dowiedzmy"?

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki ,już poprawiłem.
Waldemar

[Krzysztof]

wzrusza..

dobry, lekko się czyta
w pierwszym słowie duża litera jest zbędna i nie trzeba spacji przed znakami przystankowymi, a tylko po nich. tylko takie drobiazgi kosmetyczne do poprawy. Zastanawiam się wogóle czy potrzebne są znaki przystankowe, jakieś to nieobowiązkowe w nasze czasy, ale tylko zastanawiam się :)

pozdrawiam

[Rafał_Leniar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Za długi. Radziłbym skrócić. Po fragmencie, który zaznaczyłem jest już sama proza, relacja. Nie spodobało mi się to. Zwłaszcza, że w pierwszej strofie znalazłem urokliwą animalizację samolotu... Więcej przenośni/przerzutni powstawiać w dalszych strofach!
Widzi mi się ten wiersz. Rzeczywiście wzrusza.
Pozdrowienia.

[Marlett]

Taleku!
Wzruszasz opowieścią:))
Serdeczności.

[Reni Her]

Naprawdę bardzo wzruszajacy i zarazem smutny. R.