Bóg człowieka...

[Pan poeta]

Bóg człowieka

byłem na ognisku dnia
przesiedziałem 3 godziny wieczności
w drucianych butach, splątanych rząsach
ogniem człowieka nocy
zmartwiony

nocne motyle z ust mamy, taty
łączyły krzyż wschodu z zachodem nieba
rozjaśniony szczekaniem kości wątłych mogił
rozstąpiły się oczy nocy
przyszedł Bóg
rozkruszając groby natchnienia
umarłem na wieki...

[Ulisses]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kogo to opchodzi?!!! zwieżenia pryszczatego nastolatka nie nadajom śię na poetycki portal do pamientnika stym!

[Storm of Dreams]

Nie rozumiem, jeśli piszesz Bogu człowieka, czym jest druga i trzecia zwrotka, chyba że dotyczy ojca i matki Boga? Nie gniewaj się ale ja sam bardzo często nie jestem konsekwentny w wierszach, a trzeba. Inaczej czytelnik zostanie zostawiony bez możliwości kontynuacji myśli. Ogólnie pierwsza zwrotka nawiązuje (świadomie lub podświadomie) w mojej interpretacji do Żyda Wiecznego Tułacza, co jest oddane parabolą ognisk i swoistą rozmową nastrojów, splątane rzęsy przywołują mi na myśl smutek i cierpienie, co ma swoje wytłumaczenie w „zmartwieniu” na końcu zwrotki.

„i siedząc patrzyli człowiekowi nożem wzroku” – trzeba to jakoś zmienić na bardziej zrozumiałe

„pocałowałem miłość” – zbyt proste.

Tak sobie myślę, że to piękny materiał na wiersz świetny w całości, tak zachwycający chwilami:

„byłem na ognisku dnia
przesiedziałem 3 godziny wieczności
w drucianych butach, splątanych rzęsach
ogniem człowieka nocy
zmartwiony”

To bardzo mocne!

Pozdrawiam.

[Ulisses]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mocne ale na film piła gdzie mószom albo ómrzeć albo oderżnoć sobie noge rzeby uciec...
na poezjem cienkie i słabe nie-delikatne!

[Pan poeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ależ w 2 i 3 piszę o Bogu, tylko np.Wychodxziło z bram klonu nieba(to jest odwołani)
w 3 zaś wyszedł Bóg za pieca...(...)apostołom,...