Perwersja jaka?

[Krzysztof Adam Meler]

kocham gdy mówisz
ja wolę bez
w letargu naszych
dwóch uniesień
nieprzedstawione
świt i zmierzch
się spotykają
w gąszczu lesie

się spotykają w lesie gęstym
co noc się bawią w chowanego
gdy on do chodzi zwykle pierwszy
a ona łapie go za jego
i jakoś dźwięcznie mówi bęc
ustaje zamiar i świadomość
nieodgadniony minął lęk
a mijaj miło ich imionom

krzyczała głośno Igor bierz
a Igor do niej dawaj Ania
ach Igor Igor dobrze wiesz
ach dawaj dawaj dawaj Ania

i nie wytrzymał gąszczu las
rumieńcem spłonął a z popiołów
popłynął eter w cały świat
i echo puste jego gromów
tu wciąż wędruje och i ach
aż nas przeleci całkiem do dna
rumieniec sięgnie samych pach
a pot strumieniem źródła ognia

tu wciąż krzyczymy och i ach
jak senne ptaki głośną nocą
i ten poemat jakbyś zgadł
echem jest po tych co się grzmocą

[Krzysztof Adam Meler]

Wszelkie sugestie rozważę.

Pozdrawiam - K.A.M.

[Mr._Żubr]

Skomentowałem w gotowych.

[Judyt]

mm "leśnej gęstwinie" dałabym, a jeden las wyrzucić, potem pomyślałabym nad "ich", " on" i tego typu, moim zdaniem czegoś za dużo- tak na pierwszy rzut okiem, chyba forma Pana utworu miała być zabawą, tyle na ile zrozumiałam,
pozdrawiam