Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zapomnieć siebie znaczy nie mieć nic
chciałam powiedzieć nową drogę
przygotowujesz nawet gdy
schylam czoło

tylko ty byłeś
tak a teraz otworzysz drzwi
drugie nieopodal zanim
zrobię głupstw
parę

przypomnisz że
nieulotnione
znajdę

zejść

26.07.07r.

Opublikowano

zapomnieć siebie znaczy nie mieć nic

w pierwszych słowach Judyt ujełaś to co jest bardzo ważne w życiu, mianowicie nasze przeżycia, wspomnienia, o których należy pamiętać, pozdrawiam R. ;)))))))))))))

Opublikowano

zapomnieć siebie
to nie mieć nic

chciałam powiedzieć
nową drogę
przygotowujesz nawet gdy
schylam czoło

tylko ty byłeś tak
a teraz otworzysz
drugie drzwi nieopodal
zanim
parę zrobię głupstw

przypomnisz że
znajdę

zejście


tak to widzę, a treści do końca zgłębić nie zdążyłem, jednak już czymś mi podoba się ;)
pozdrawiam ciepło i słonecznie

Opublikowano

:):):) po jednym uśmiechu dla każdego,
dziękuję Wam,
Reni Her: dziękuję za wizytę,
Krzysztofie: nie biegaj tak szybko ;)
Piotrze: pewnie masz rację, że zrobię jeszcze,
przemyślę,
pozdrawiam nocnie lecz nie mrocznie

Opublikowano

Judytko
tak sobie czytam jak niżej napisałem, bo lepiej,
natomiast uważam, że "znaczy" należy wymienić na "to"
natomiast w 5. wersie "a" chyba trza przenieść niżej
i "że" bym wyrzucił.
Sens jakiś wyrazisty niestety nie rysuje mi się, ale znać rękę poetki,
która ma porachunki z nim.


zapomnieć siebie to nie mieć nic
chciałam powiedzieć nową drogę
przygotowujesz
gdy schylam czoło

tylko ty byłeś
tak a teraz otworzysz drzwi
drugie nie opodal
zanim zrobię parę głupstw

zobaczysz znajdę

zejście



Pozdrawiam Panią Judytkę :)

PS. Judytko zauważyłem, że tematyka przyrodnicza zupełnie Cię nie interesuje,
konkretnie idzie mi o botanikę i entomologię. Szkoda, bo jest tu taki wiersz :))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Przyroda jak najbardziej, dlaczego nie? ( "Zapominajki" znajduję)
Porachunków z nim ni trochu,chyba poeta odczytał swoim prawdziwym okiem:), dziękuję za wskazówki i słowa, dostrzegam inny sens w Twojej podpowiedzi,
zbieram narazie jakieś muszki,
pozdrawiam ciepło

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @MIROSŁAW C. W trakcie wiersza następuje zwrot w jasnym kierunku. Trochę bajecznie, trochę mistycznie.
    • Link do piosenki:     My pozbawieni sławy, przeznaczenia, Pragniemy spokoju – nie żądamy wiele; Bez polotu nasze myśli, skromne marzenia – Sobie zostawcie ptaków głupie trele.   Krew w was błękitna, w nas kolor czerwieni – I tak dobrze. Nam nie potrzeba lotów i ambicji; Już i tak jesteśmy wszystkim umęczeni – Żądamy umysłu prohibicji.   Nie chcemy przeżywać piekła cierpień, Strasznych zmagań z losem; Dla nas chleb, łóżko i grosz lepiej – I tak reszta okrutnym ciosem.   Nie wierzymy w przepowiednie, cuda, W sens działań waszych, Najzwyklejsza wyobraźnia, złuda – I tak mamy dość problemów naszych.   O snach tyle mówicie i chcecie Byśmy za tym urojeniem Szli jak w ogień, a nie wiecie, Że to nie naszych marzeń spełnieniem.   Pokazujecie pomniki wielkich przodków I mówicie: oni za nas krew oddali, A nam nie starcza teraz środków, By godnie żyć. I co z tego, że mali?   Dajcie nam dobra namacalne, Nie słów mdły i wonny nektar; Żądania nasze tak banalne. Po co nam świat tych złud i mar?   I po co nam Norwid, Mickiewicz, Słowacki, Gdy czas przyjemniej w kinie mija? My wolimy słodkie placki, Niż, gdy kąsa słów jadowita żmija.   Głupcy! Drażnicie nasze sumienie, Co z tego dla nas będzie? I tak nie w tym życiu spełnienie. W domu lepiej niż wszędzie.   Nie żądamy wiele, róbcie co chcecie, A nas zostawcie w spokoju. Wy tak naprawdę nic nie wiecie, A mówicie o prawdzie i pokoju.   A Bóg wasz – czy prawdziwy? Dlaczego miałby właśnie wasze serca Natchnieniem napełniać: dziwy nad dziwy. On omija takie miejsca!   My chcemy spokoju. Nawet porządek Byle jaki był i tyle. Kończymy już słów naszych rządek. Pieprzyć wasze jaskółki i motyle.   Tak patrzymy i zbiera się na litość: Głupcy! Po co piszecie to wszystko? Tak jak w gardle staje kość: Tak dla was sława – tylko.
    • pomieszczę w nim kraniec rozrośnięty w każdym kierunku aż do wypełnienia antymaterii   by utrwalić nocny dym jego gęstą strukturę stopklatki zamienione w film
    • Iwona, ty tace Hani kup. U kina heca tytanowi
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...