Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

międzygwiezdny pył
brązowe karły ciemna materia
poznawalna nieskończoność nie
interesuje mnie

mój kosmos
skończoność niepoznawalna
tomografem laparoskopem
stetoskop tylko osłucha

czy wygłodzony
odda ostatnią kromkę
zdradzony wybaczy
zapomni

miliardy pikokosmosów
żaden siebie nie pozna
do końca strzeżony
dziewczyną ze skrzydłami motyla




3 lipca 2007

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a co mi tam koncepcje, teorie ogólne i szczególne
a Riemann, Einstein cała rodzina Minkowskich;
ja im mówię - poznawalny nieskończony,
i jak napisano wyżej - to mnie nie interesuje
mój kosmos - tak

ale jestem Ci Pannobeatko winien wyjaśnienia - choć to bardzo proste
motylek sam, to tylko motylek, ale dziewczyna ze skrzydełkami motyla to....
... uosobienie Psyche. Niby proste, a jednak .... :)

Dziękuje za wizytę
szkoda, że nie wniosła, aby wznieść :))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no Piotrze nie żartuj sobie ze mnie ... tak zgrabnie ...?
to poczytaj co Wać PannaBeatka mi zaimputowała,
niby wszechświat skończony, nieograniczony, a ja poczułem się jak ograniczony :))

Fajnie, że wdepłeś;)
Pozdrówka
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no Piotrze nie żartuj sobie ze mnie ... tak zgrabnie ...?
to poczytaj co Wać PannaBeatka mi zaimputowała,
niby wszechświat skończony, nieograniczony, a ja poczułem się jak ograniczony :))

Fajnie, że wdepłeś;)
Pozdrówka

Kosmologia jako nauka i kosmologia w poetyce to dwie różne sprawy.
O pulsarach, gwiazdach neutronowych i granicy Schwarzschilda mogę sobie podyskutować ale to są dwa odrębne horyzonty zdarzeń. :)
Nie zgadzam się z Beatą w tym wypadku, bo tu jest ukryta właśnie głębia własnego, nieogarnionego ale zamkniętego wszechświata.
Taaak, poezja i nauka niby o tym samym ale o zupełnie czym innym prawią.

Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a toś mi Brachu w tem temacie spadł z samego nieba ...pardon z kosmosu :)))

Ale nie myśl Piotrze, że WaćpannyBeatrycze racji nie szanuję,
każda wiedza - tym bardziej ta, prawie tajemna - godna szacunku

Pozdrowionka dla Obojga z kosmosem za pan brat
:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
    • Będę taką jaką chce mnie Świat się wykoleja w słownikach Pojedynczych przechodniów Zbiór pusty jest elementem Każdego zbioru ludzkiego też To ja dziś, ogłaszam się tym pustym Dobrze już, biorę to na siebie Jak zbyt słoneczne miejsce w autobusie bez firanek Mkniemy na południe Z tyłu Nocny Kowboj z kumplem Od którego idzie chłód Walczy skubani ze mną o pusty zbiór  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...