Chwila pragnień

[Maciej_Bacztub]

Rozgrzewa się swoją witalnością
Wydobywa z siebie wspomnienia
Krzesło i biurko nie są skłonne
Zaprosić go do siebie
Więc spoczywa na podłodze

Odchyla głowę na znak skupienia
Aparat fotograficzny błysnął fleszem
Zapisał jego orientalny wygląd
Który zostanie wiecznie w zamknięciu

Myśl po myśli odwiedza skromny gościniec
W jego niezbadanym mechanizmie
Myśl, a może westchnienie czułego oblicza
Wesołe cierpienie katuje jego wnętrze

Zmysł dotyku pragnie odczuć ją
Zmysł wzroku pragnie częściej widzieć ją
Zmysł smaku pragnie skosztować jej kuszące usta
- Spłynęła łza po ciele kochanka
[sub]Tekst był edytowany przez Maciej_Bacztub dnia 13-04-2004 19:35.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Maciej_Bacztub dnia 14-04-2004 10:30.[/sub]

[Seweryn Muszkowski]

Byłoby fanastycznie, gdyby nie:
1. W 2 strofie ta szablonowość i sztuczność.
2. Pointa. :) Ale pewnie o tym wiesz..

1 i druga strofa - genialne. Uwielbiam takie powtórzenia, dobrze zestawione. Jak u Szymborskiej!

Nad zakończeniem musisz podumać. Wydaje mi się, że warto.

pozdrawiam, seweryn

[Maciej_Bacztub]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak , tak pomyślę nad tym i tak za nim dodałem ten wiersz troszkę zmieniłem jego treść.Narazie nic konkretnego nie przyszło mi do głowy. Jak przyjdzie to na pewno poprawię tekst.
Dzięki za rady
Pozdrawiam
-Maciek-

[Mirosław_Serocki]

ort. sztuk: jedna.
Zakończenie nie do przyjęcia.
Pozdr.

[Maciej_Bacztub]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam Mirosława.
słowo mechanizm poprawione.
Zakończenie tez mi nie gra. Cięgle myślę nad nim, ale jeszcze nie mam konkretnego pomysłu.
Pozdrawiam
-Maciek-

[Maciej_Bacztub]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mirosławie jak masz jakis pomysł na poprawienie zakończenia, to napisz.
Pozdrawiam
-Maciek-