Przywódca, który się wahał.

[Seweryn Muszkowski]

Decyzja przypuszczalnie wątpliwa.
Stało się; bo musiało się stać,
Niesmaczna to chwila - jak zdrada,
Bezgranicznie tragiczny finał.

W myśl i z myślą sędziwego prawa,
Nieokiełznane pragnienie powrotu,
Że gdyby móc raz jeszcze -
Wybrać na przeszkodę inny mur.

Na ostatnich nieprzeczytanych stronach,
Już inna ręka napisała: "Nie umiem zapomnieć,
Lecz pamiętam - była to Twoja wola".
Modląc się cichutko Biblię zamknęła.

Pozwoliwszy zostawić wybór w gestii Boga,
Lud swój głodny i waleczny na stos rzuciła;
Pokornie znów chciała cofnąć nieudany finał,
Niestety - była to zbyt mocno niezdecydowana osoba.

I tak w pamięci ludzkiej nędznie zgniła,
Tylko karty historii jakby łaskawsze -
Bo byli i tacy co wahań nie mieli,
I w Auschwitz pochowali niewinne dzieci.

[Maciej_Bacztub]

Witam.
Mi się podoba bo skłania do reflekcji o człowieczeństwie i błędach popełnionych przez nas, które bezlitośnie ukazuje historia. Oby historia się nie powtórzyła - więc wyciągnijmy wnioski.
Pozdrawiam
-Maciek-

[Piotr Sanocki]

No Sewerynie, w końcu coś się obudziło! :)
Na początku zaczęłem się bać, że: "oby zakończenie przynajmniej takie nie było". Bardzo głęboki wiersz. Czas nie pozwala zapomnieć poecie :)
Powiem Ci jedno: błogosławieni przywódcy którzy się wahają, bo oznaka ich męstwa tkwi w sercu a nie w orężu!

Wiersz z początku wydaje się spokojny, choć czytając go czułem ten gruby donośny i przerażająco poważny głos. Stopniowo atmosfera zaczęła wzrastać, aż do końca, który jest bardzo dobry.

Po drodze potknąłem się o wers 3 w 4 zwrotce. Ten "finał" zdaje się być odległy od tego użytego na początku utworu, ale zaskrzypiał mimo to i zatrzymał mnie. Niepotrzebna pauza popsuła klimat i płynność czytania.
Ogólnie: wiersz bardzo dobry i warty przeczytania - daje do myślenia ;)

Pozdrawiam serdecznie