Prawdziwa miłość

[Diana Blake]

Mężczyźni sa jak wino, wraz z wiekiem przybywa im dojrzałości, uroku. A kobiety? Jak starzeją się kobiety? Dlaczego z wiekiem przybywa im tylko kolejnych zmarszczek, kolejnych trosk i zgryzot?
W średniowieczu kochano kobiety szczupłe, w renesansie pulchne, a w baroku już najzwyczajniej grube, Tycjan uwielbiał rude, Picasso łatwe, a ja, ja się tylko pytam kiedy przyjdzie moda na kobiety stare. Skoro młodość trwa u nich od 18 do 36 roku życia, a przeciętna przedstawicielka płci żeńskiej mieszkająca w tym ochydnym kraju żyje srednio 77,2 lata, to czemu może spotkać miłość jedynie w tak krótkim okresie? A tak bo nie wspomniałam jeszcze, że poza nielicznymi wyjątkami, tylko w złotym wieku kobiety uważane są za dostatecznie atrakcyjne, by zaprosić je na randkę, by powiedzieć im komplement, by podarować kwiatka, by chociaż trochę się wysilić aby sprawić im radość.
Do takich wyjątków należał związek mojej ciotki i wuja. W dwadzieścia lat po ślubie, kiedy ona już w żaden sposób nie przypomionała 18 licealistki, która wpadła mu w oko na tamtej zaśnieżonej ulicy, on nadal okazywał jej czułość. No nie, nie wyobrażajcie sobie zaraz, że on codziennie przynosił jej kwiaty, że nosił ją na rękach, jak w rok czy dwa po ślubie. Nie ją. Zwłaszcza, że od tamtego czasu przybyło jej tu i ówdzie odrobinę tłuszzcu, w sumie trzydzieści kilogramów. Za to zawsze budził się z uśmiechem na ustach wiedząc, że ona leży tuż obok, zawsze całował ją na dzień dobry i jak podekscytowany nastolatek biegł przygotować śniadanie, zawsze dzwonił do niej w środku dnia, niezależnie jak dużo miał jeszcze do zrobienia w pracy. Zawsze jej słuchał. Któregoś roku wyjechali razem do rodziny, mieli odebrać córkę z wakacji, czy coś takiego, najpierw chcieli jednak skorzystać z okazji i odwiedzić grób jakiegoś tam dalekiego krewnego, który zmarł tak dawno, że nikt już nie pamiętał jak wyglądał. Pojechali autostradą. Jakiś idiota jadący sąsiednim pasem jechał zdecydowanie za szybko, próbował wcisnąć się między dwa jadące samochody, wujek starał się uniknąć tragedii i szybko skręcił w bok. Prosto na barierkę. Na źle założoną barierkę, która zamiast się wygiąć, zwyczajnie się rozstarzaskała i wbiła we wrak samochodu. Wbiła w miękką skórę i kości pasażerów. Panika. Strach. Ból, wszechogarniający ból. Ktoś zadzwonił po karetkę. Przyjechały dwie, każda z innego szpitala. Wuja zabrano do jednego, ciotkę do drugiego. Tej samej nocy on zmarł. Serce nie wytrzymało bólu. Nie mógł się z nią pożegnać, zresztą i tak by tego nie zrobił bo przez caly czas był nieprzytomny.
Jej rekonwalescencja trwała bardzo, bardzo długo. Najszybciej jednak doszło do siebie serce. Przecież on był takim dobrym człowiekiem. Na pewno czeka teraz na nią w niebie.