"Chemicznie"

[Anna Wierszałowska]

Nie wiem jak rozpoznać cię w zbitej masie
ryczących dwunogów
Przechodzimy obok siebie
otuleni płaszczem z mgły i przelotnych uczuć
nie widzisz mnie

I choć tak blisko czasami
jakże daleko sa nasze umysły
Inne kontynenty przemierzajac
w poszukiwaniu jej i jego
z pozoru udanie

Wiesz, myślę o tobie czasami
siedząc przy gorącej kawie
rozbijajac jajko nad patelnią
Wtedy, kiedy umieram z braku adrenaliny

i szukam ciebie podświadomie
choć tylko wychodząc ze sklepu
wynosząc śmieci w pospiechu
bo wiem, że istniejesz

A dnia pewnego spotkamy się
na zakręcie świata- zwyczajnie
bez filozofii żadnej napełnimy siebie samych
chemiczną miłością

wspólnie zadamy pytanie
-dleczego
ja z tobą, ty ze mną
bez żadnych zbędnych ceremonii

[Piotr_Jasiński]

Spodobał mi się prawie cały.
Tylko wywalił bym czwarty wers pierwszej strofy.
A przynajmniej "otuleni płaszczem mgły" - zwrot tak oklepany że nie pasuje do reszty.
W zamian można doać jedno pasujące do końcówki wersu słowo i wystarczy.
Pozdrawiam

[allena]

Pan Piotr bardzo delikatnie potraktował wiersz i rację ma co do
tego wersu z mgłą; ja bym jeszcze go pozmieniała, żeby
czytając go nie miało się wrażenia, że czyta się opowiadanie i
nie zaprzeczam materiał na wiersz jest na pewno:) A.

[Anna Wierszałowska]

dzięki za rady, jednak to jest tak błahe pisanie dla zabawy, że i tak nic nie będę zmieniać.. poprostu już tego nie ma... wyżylam się na kartce i to już koniec. Zycie jest zbyt krótkie by zmieniać "strofy wierszy"