„Chcę dziękować”

[Madonna]

Dziękuję- za życie
Dziękuję- za śmierć
Dziękuję- za śmiech
Dziękuję- za łzy
Dziękuję, że mogę być, choć nie powinnam
Dziękuję po prostu dziękuję

Choć smutek i tak istnieje.

W fotelu siedzi człowiek,
Starszy smutny Pan
On dziękuje
Za każdą minutę życia mu daną
Oddam mu swoje minuty bardzo chętnie
Dziękuje za każdą książkę, za każdy wiersz
Za piękno, które było i jest
Dziękuje też za przemijanie, bo może życie zobaczyć
Jak ucieka przez palce

Więc dziękujmy razem!
Za to, co mamy
I co nas czeka tu i tam gdzieś
O co prosić mam?
O chęć życia.
którą ktoś mi zabrał
przywłaszczył sobie
oddać nie chce!





(04/05.06.2007)

[Maria Kowalewska]

Skąd tyle goryczy i pesymizmu? "Dziękuję za śmierć"? - czyją? "Choć nie powinnam"?-dlaczego? "Oddam mu swoje minuty bardzo chętnie"?- więc śmierć?
Proponuję odrzucić ostatnich pięć wersów od słów "O co prosić mam?" - wtedy wiersz będzie klarowniejszy.
Pozdrawiam serdecznie.