Spowiedź

[Wilkołak]

Zagubiony w plątaninie codzienności,
Stawiam Krok za krokiem szukając wolności.
Każdy dzień zdaje się być karuzelą myśli,
Każdej nocy wiem że coś mi się przyśni.

Noc stała się nieprzyjemna,
Dzień męczy wciąż bardziej.

Wschód słońca jak kara,
Mrok jak zbawienie.
Śmierć stała się ucieczką,
miłość niespełnieniem.

W plątaninie codzienności,
szukam drogi do celu
Wybrałem półmrok jak wielu...

Przede mną pustka,
za mną wspomnienia.
Przede mną życie,
lecz mrok się nie zmienia.

[Katarzyna Bielińska]

Witaj:)

Smutny i bardzo pesymistyczny wiersz, ale bardzo mi się podoba. Dobrze się go czyta.
Poruszasz problem wielu, którzy czują się zagubieni, nie potrafią odnaleźć szczęścia, tracą nadzieję na lepsze jutro....
Nie można jednak zapominać, że wszystko może się odmienić na lepsze...Przecież...."Przede mną życie"
Pozdrawiam:)

[Wilkołak]

Smutny bo i w smutnej chwili był pisany... Ale chwila ulotnością a życie pierwiastkiem czasu jak mawiali mądrzy ludzie. Wszystko przemija a my żyć musimy dalej. Dlatego też uśmiech winien gościć na naszych licach jak najczęściej, my zaś czerpać z niego powinniśmy energię do dalszego życia.

również pozdrawiam
Wilkołak

[Katarzyna Bielińska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Święte słowa. Podpisuję się pod nimi obiema rączkami:)))