Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Miłość ma wiele twarzy
twoja wybrała mnie.
Światło słońca śliniło
w twoich oczach,
to był słodki sen
dopóki trwał!

Wszystko co wierzyłem
rozpłyneło się w nicość!
Bóg cię kiedyś osądzi
pokarze z tejże ręki.
Jesteś jego narzędziem
w to życie i śmierć.

Jestem tylko człowiekiem
mam serce otwarte,
ty zamknełaś drzwi
dla naszej miłości.
Mam w sobie tą siłę
by pokonać,ten ból!

Nie wiem,co myśleć?
sercem,nie widzę!
spójrz w moje oczy.
Tyś moim przekleństwem
przez ciebie cierpię.
Jesteś jak,ten diabeł
który mnie wciąż kusi.

Gzie jest moje życie
czy w moim ciele?
czas leczy rany
wątpię w te słowa?
Gdzie moja miłość
odeszła z torbami.

Wrócisz jeszcze do mnie
znam ciebie,na pamięć
jestem tego,tak pewny,
bo wołasz mnie,przez sen.
Jeszcze sercu kołacze
zdolne wszystko wybaczyć.

Opublikowano

Może się czepiam, ale skoro już wybierasz jakąs forme osobową w wierszu to trzymaj się jej też w pseudonimie albo na odwrót, i dbaj aby słowa miały wszystkie litery skoro je publikujesz, w komentarzu to jeszcze dopuszczalne ale w wierszu dowodzi niedbalstwa i lekceważenia czytelnika
a odnośnie wiersza jest niezborność między przyciągającym wzrok tytułem a treścią, bo ostatnia rzeczą która w nim wyczytałem jest to że nie wierzysz w miłość... miłość Cię zwiodła, a może zawiodła ale od tego że Bóg nie spełnia naszych oczekiwań droga do utraty wiary jest daleka, a z wiersza (po za tytułem) na pewno nie wynika niewiara w miłość.... więc albo tytuł nie ma nic do treści, albo nazwałeś właściwie, ale napisałes o czymś innym...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszczym Podoba mi się pewnego rodzaju "uliczność" tego utworu, nie w znaczeniu degradacji do prostactwa, oczywiście. Ekspresja twórcza jest tutaj poszukiwaniem własnego głosu nie tylko dla siebie samego, ale także po to, aby zająć (swoim pisaniem) jakąś pozycję w stosunku do rzeczywistości, która jest postrzegana jako pełna fałszu, hipokryzji, niedorzecznych oczekiwań i ogólnej niesprawiedliwości. Trochę też powracasz do młodopolskiej koncepcji sztuki. Twórczość miała za zadanie wyzwalać z filisterstwa, imperatywów społecznych i swoistej służalczości wobec własnego środowiska.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Peelu! Wiadro zimnej wody na głowę, najpierw!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - szanuje to co w komentarzu - tylko zastanawiam się czemu nie               nie każdy potrafi tego poczuć...uwierzyć -                                                                                      Pzdr.serdecznie. Witaj - miło Alicjo że skomentowałaś ten trudny wiersz - dziękuję -                                                                                              Pzdr.ciepło. Witaj - mam nadzieje że ta wiara o której wspomniałaś otworzy drzwi            do prawdy -                                           Pzdr.serdecznie.                 Witaj - ja nie boje się tego spojrzenia - każdy z nas inaczej ten             temat widzi - i musimy to uszanować -                                                                                      Pzdr. 
    • @Maksymilian Bron Taki New Age'owy...   Żeby tak wszyscy na naszym globie nagle doszli do takiego wniosku!  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ale tych nowych wspaniałych światów tyle już było.  Każdy zresztą w sobie nosi jakieś ziarenko wyobrażenia - jak powinien wyglądać. A nasz rozum jednak, mimo wszystko, ulega instynktowi, gdy wchodzi w grę konieczność przetrwania. Nawet, gdy nie było państw, granic, rozbudowanej hierarchii społecznej, hominidy łażące po prasawannie tłukły się zapewne o upolowaną zwierzynę. Obecnie, dwie mamuśki potrafią wziąć się za czupryny (dosłownie! widziałam!) na placu zabaw, bo Jaś powiedział Małgosi, że jest głupia, a Małgosia Jasiowi, że ma brzydkie buty. A my rozmawiamy o skali całej planety. A każdy człowiek u władzy - to też tylko człowiek. Tylko tyle, że ma do dyspozycji nie tylko pięściak z kamienia łupanego albo łopatkę do piasku, tylko bardziej niebezpieczne zabawki.    
    • Okuto Kutno. Syty Tyson, tukotuko*   *

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...