Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Biała kartka

Małgorzata_Stokrota
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Małgorzata_Stokrota

Małgorzata_Stokrota

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Szedł przez życie - szalony
Nie widział złego
Blokował nawet smutek ruchem ręki
Nie zapomniał o młodości
Zapisywał krok po kroku
alfabet swojego zycia na białej kartce
aby nigdy nie zapomniec swojej przeszłośći
Jedna noc, za duzo o jedną literke
Jeden znak za dużo
Pisk...
Białą kartke zabrały anioły
By atrament nie rozmazał sie na powierzchni
Od kropel które teraz uderzały coraz silniej
W jego szalencze myśli
Jego życie odeszło razem z nim z historią
zapisaną anielskim piórem na białej kartce.
Jego przeszłość została wymazana u bram
bo teraz grał juz na innej scenie
tej najwyższej...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      Wujek od wszystkich owadów.

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @aff biorę to za dobrą monetę:) dziękuję! miało być lekko przewrotnie, jak próba ukrycia wzruszenia- żeby było donioślejsze  @aff jeśli wzbudza kontrowersje, a jeszcze nie jest prowokacją estetyczną- to o takie balansowanie "pomiędzy" mi chodziło...
    • Poet Ka
      Poezja złamanego umysłu

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Rinimod Ikcyżuk jak w ...strzelił!
    • aff
      Wujek od wszystkich owadów.

      Przez aff · Opublikowano

      Meg Ryan to już wogóle nie wiadomo do kogo podobna :) A żona, które zawsze do siebie a nawet inne do niej. To bardzo piękne moim zdaniem i romantyczne w dobrym guście Od tytułu po treść wydaje się być bardzo prawdziwe i oryginalne, więc trudno może skomentować. Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Myszolak
      substytut

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @Berenika97 Osoba w wierszu nie izoluje się od ludzi, co jest częste przy lęku, a... izoluje się od samego siebie.    "buduje mury z cudzych spraw połyka hałas obcych ulic" -przykleja się do cudzego życia, żyje czyimiś problemami, byle tylko nie dopuścić do świadomości własnych. "topi wspomnienia w tłumie i milczy" - to ciekawy fragment, sugeruje osobę, która kurczowo trzyma się ludzi, nie chce zostawać sama, ale wcale nie mówi o sobie. Nie dopuszcza do sytuacji, w której lęk mógłby dojść do głosu, więc kompletnie wymazuje siebie z życia, ukrywa się w cudzych historiach. Bycie dobrym słuchaczem staje się... maską.    "jest dla niej lękiem wbitym pod czaszkę", "szoruje myśli aż do krwi" - każda myśl jest nasiąknięta lękiem, niepokój nie jest zakodowany w jednym wspomnieniu, on zdaje się być wdarty w tożsamość, dlatego rozwiązaniem staje się... jej całkowite usunięcie.    "a on zostaje wrasta w nią mówi jej imieniem" - po wymazaniu siebie, "on"... jednak zostaje. Jakby czyszcząc swoją tożsamość, zamiast się go pozbywać, robiła mu miejsce. Staje się jego tytułowym substytutem...bo wyganiając siebie, oddała mu władzę.  
    • Konrad Koper
      Ufo

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Wylądowało UFO. Ufolodzy z psem przybyli do statku. Pojazd zaświszczał i zaświecił… i wszyscy zniknęli. – Przez jakiś czas było słychać zło życzenia i ujadanie… Patrzałem na zdarzenie z daleka.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...