kończy się zawsze inaczej

[koktajlowa]

jest czas gdy jaskółki opuszczają zakola
odmieniając swobodne loty świergot krzykiem
myśli rozdziera od zachodu chłodnieją
oddechy uchwycone ostatkiem woli

a ty podnosisz oczy

jest ta chwila gdy horyzont czerwienią przelewa
smugi w dal jak w zatoki czasu
są sekundy gdy niebo łączy się z ziemią
by smakować materii w tańcu substytutów obrazu

a ty myśli zbierasz, swobodne

i znów snujesz w sobie pragnienia zabarwione
znajomym poznaniem które krótko rozkwita
i zgaśnie na krótko w umyśle są chwile
jest czas

a ty się uśmiechasz

[M._Krzywak]

Mam prośbę o wytłumaczenie tego wersu:

- "a ty podnosisz oczy" (bo nie wiem, czy z ziemi, czy z chodnika)

i jeszcze tego:

"świergot krzykiem myśli rozdziera" (bo nie mam pojęcia, jak świergot krzyczy)

a potem:

- "swobodne loty" ( kogo? czego? - jaskółek, tak?)

- "oddechy uchwycone ostatkiem woli" ( ile tych oddechów chwyta jedna wola?)

- 2 strofy zupełnie nie rozumiem skąd po co i dlaczego takie słowa są zestawione i czy to jest poezja, czy tylko przesada w stosowaniu jak największych udziwnień, żeby poezje udawało?

- 3 strofa zawiera w sobie zbyt dużo ruchu i strasznie się pogubiłem, co się snuje, co błyska, co gaśnie, co rozkwita

- czy pani wie, co to jest przerzutnia, czy tak po prostu wyszło?

z góry dziękuje :)

[kyo]

raczej nie ten dział, zdecydowanie nie ten, do warsztatu marsz! bo źle, oj źle bardzo;)

[Oxyvia]

Z przykrością stwierdzam, że ja też niewiele z tego rozumiem. Wiersz nie przywodzi mi na myśl żadnych konkretnych sytuacji ani obrazów (poza jaskółkami i zachodem słońca, które same w sobie nic oczywiście nie znaczą). Moim zdaniem jest przegadany, trzeba wyrzucić niepotrzebne wyrazy, które zaciemniają sens, zamiast go rozjaśniać.

[koktajlowa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i nie omieszkam, jak mus to mus ;))

[koktajlowa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Widzę, że pan utytułowany oyey równie mocno się stara
a i komenrzat wyszedł mu znacznie mniej biologiczny... :)

Jak pan słusznie zauważył uwielbiam dopełnienia, można je dopełniać w nieskończoność,
pozwala na to struktura języka ;)

Tam są subsytuty obrazu, nie obrazów,
obrazy wiesza się w ramkach na ścianie, oyey

[koktajlowa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

M.Krzywak,
z przyjemnością spełnię Pana prośbę

- tak po prostu wyszło :)
- jezeli zechce Pan wyjaśnić, co rozumie przez "udawanie poezji" to chętnie odpowiem
- ostatkiem woli chwyta się dwa oddechy: pierwszy własnie teraz, a potem juz tylko jeden - dziwi mnie, że Pan tego nie wie
- nad świergotem jeszcze pomyślę

Co zas się tyczy pierwszego pytania z chodnika można podnieść w najlepszym przypadku płytę.
Nigdy nie podnosił Pan oczu? Mam nadzieję, nie z powodu jekiejś przykrej dolegliwości. Dla wyjaśnienia podsunę kilka przykładów, na początek z poezja.org

"Podniosła oczy. Tam. w łunach zachodu,
Stolica gore i kipi jak morze..."
- Maria Konopnicka, "Czy zginie?"
http://www.poezja.org/index.php?akcja=wierszeznanych&ude=4848

albo

"On zaś podniósł oczy na swoich uczniów i mówił..."
Łk6:20

Nie wiem, który bardziej Panu odpowiada :))

Proszę bardzo
i dzięki za cenne uwagi :)