Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

wzruszenie

adam sosna
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

adam sosna

adam sosna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

dałeś mi głos więc go używam
chwaląc Ciebie
ze wszystkich sił
każda nuta jedną cieknie łzą

jestem wesół więc to radość
chwaląc Ciebie
ze wszystkich sił
cieknie w tej łzie do bólu szczerej

jeśli mój głos odejdzie w smutek
chwaląc Ciebie"
ze wszystkich sił
zostanie pamięć słów i marzeń

mnie malutkiemu czy odpowie
Allach? Bóg? Budda? Jahwe? Ty?
Adam Sosna(2007.05.12)


" Prokuratura nie zastosowała żadnych środków prawnych wobec sześciu kibiców zatrzymanych przez policję w związku z sobotnią awanturą na stadionie klubu Rozwój w Katowicach. Z naszych informacji wynika, że służby porządkowe zgarnęły przypadkowych świadków, a nie prowodyrów zamieszek. – Mój syn dostał kamieniem w twarz i karetka odwiozła go do szpitala w Katowicach Ochojcu – mówi ojciec jednego z zatrzymanych. – Kiedy policjanci przywieźli następnych rannych, spytali go tylko, czy on też był na stadionie. Potwierdził i to był wystarczający powód, by zamknąć go w areszcie.
Policjanci zabrali także telefon komórkowy 19-letniego Jakuba G. z Katowic, rzekomo na poczet kary grzywny. Do wczoraj nie chcieli go oddać, choć chłopak decyzją prokuratora wyszedł na wolność. Prokurator zapowiedział jednak, że telefon zostanie chłopcu zwrócony.
Przy łóżku innego kibica, Piotra S. z Katowic postrzelonego w nogę gumowym pociskiem, jeszcze wczoraj po południu czuwało dwóch policjantów, bo – ich zdaniem – też uczestniczył w awanturze na stadionie i teraz może im uciec."

Marlett

Marlett

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


A jaki pobożny!
Trzeba spytać wiersza,
a zanim odpowie to może;
według św. Mateusza:
Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje,
tam jestem pośród nich (18,20).

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      ulewa

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      ulewa   o deszczu z  użyciem  szumiących Staff pisał    miarowy i równy tak szemrał kroplami    Twój - chlusty i cięcia z ukosa tak obmył   dał życie
    • Witalisa
      WYBIEG

      Przez Witalisa · Opublikowano

      Koniec zwiedzania na dziś on orang hutan i ja istota dua kaki spojrzeliśmy sobie w twarz   Almayer's Folly biały człowiek i opium jego dom w dżungli   Dwóch procent w genomie brak by w łóżku leżeć na wznak  
    • Kasjopeja.
      Melodia

      Przez Kasjopeja. · Opublikowano

      I choćbyśmy grały te same akordy, zawsze będzie pół tonu różnicy. Może moje pianino jest rozstrojone, a może Ty nie grasz dla mnie, kiedy ja komponuję jedynie dla ciebie.
    • Michał Pawica
      Hamlet - monolog

      Przez Michał Pawica · Opublikowano

      Być albo nie być - w tym kwestia istotna: Czy szlachetniejszą ideą jest cierpliwie znosić Strzały i pociski straszliwego losu, Czy też za broń chwycić  przeciw smutków morzu, I, stając w szranki, im kres położyć?  Umrzeć – śnić; Nic więcej: Snem swym światu ogłosić, że kładziemy koniec Serca rozterkom albo życia ciosom, Które dziedziczy ciało: oto jest spełnienie, Którego wszech winien żądać. Umrzeć – spać; Śnić  nawet może...– Lecz drąży niepewność: W tym śnie zatraty, sny jakie nadejdą, Gdy zrzucimy z siebie powłokę śmiertelną? Muszą nam dać czas na namysł – to szacunek, Co czyni z bytu długiego  - nieszczęście: Bo czemu cierpieć nam czasu bicze i obelgi, Ciemiężcy razy,  ludzi dumnych wzgardę, Ból niespełnionej miłości, z praw kpinę, Urzędów bezwstydne, zuchwałe szyderstwa, Które cierpliwi od niegodnych znoszą, Jeślibyśmy wreszcie  spokój mogli znaleźć W ostrzu sztyletu? Kto znosiłby trudy, Znoił się i pocił pod  życia ciężarem, Gdyby nie lęk przed tym, co ze śmiercią przyjdzie -  Nieznanym krajem, z którego porządków Żaden człek nie wraca - to spina zamysł, I sprawia, że nam dorzeczniej znosić takie ciosy, Niż zbiec ku innym, których wciąż nie znamy? To ta świadomość nas czyni tchórzami, To tak radosny rumieniec zamiarów Skrywa chorobliwy, blady nalot myśli, A przedsięwzięcia wagi wiekopomnej Zmieniają koryto pod tym  naporem I zrzekają się prawa do miana - Działania.
    • Alicja_Wysocka
      tylko powiedz

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @obywatelDobrej nocy, dziękuję :)     @Natuskaa  Dziękuję :)    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...