Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Henrykowi Jakowcowi - za dostarczanie inspiracji

Pewną tygrysicę znałem,
co pazurki w moje plecy
zapuszczała, ja cierpiałem,
Ona darła się... dla hecy.

wiem, bo później powiedziała,
że (tak tylko) udawała


Odtąd zawsze, gdy w ZOO jestem
nawołuję ojców, matki
i tabliczki wieszam z tekstem:
"TYGRYS - paszoł won od klatki"
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Taki był... ale pomyślałem, że po tego typu (sory, to jakiś dziwny zbieg okoliczności ;)) fanaberiach - pada czasem z lekka na główkę i niejeden nieszczęśnik ludzkość całą przed podobną hańbą chce ocalić. Ale pomyślę... dzięki za "fajny początek". Pozdrawiam. :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


... znaczy, że pod włos było? ;))). Piękny znak Stasiu, niestety moim nie ma się co chwalić. Jednak łatwo się domyślić, po moim świntuszeniu od czasu do czasu ;) Pozdrawiam ciepło.
Opublikowano

Nie wiem czy tu można używać niecenzuralnych słów ale właśnie w myślach takiego użyłam na znak czci i uwielbienia. Wiersz jest extra megowym mocarstwem. P.S. lepiej powiedzieć Panu Tygrysowi o co chodzi w te klocki niz udawać.

Opublikowano

hehehe bezpretensjonalny humor (taki lubię) osadzony w zupełnie bezstresowy sposób w zgrabną rymowankę.
"wiem, bo później powiedziała,
że podobno udawała"
^ tylko ta wstawka jakoś dziwnie sformuowana (miało być do rymu?)
pozdrawiam Jimmy

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


O qrcze... pewnikiem zasnąć mi nie przyjdzie teraz,
bo w domysłach, co do słów onych - niecenzuralnych,
z wody sodowej głową pełną,
za czci dodanie i uwielbienia,
jako i extra megowym mocarstwem
gniotu mego nazwanie
- pewnikiem sczeznę gdzieści w krzaczorach
nawalon, do cna zepsuty takowym wyróżnieniem. ;))

A na poważnie - dzięki serdeczne, pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Przepraszam HAYQ za odrobinę prywaty ale to jest najlepszy komentarz do wiersza jaki przeczytałem przez ostatnie pół roku.
Zazdroszczę Ci :)))))))))))
He-he... doceniłem, doceniłem, jednakoż - jam słów owych niegodzien,
i niby cegła, wprost z pieca wyjęta, czerwienią teraz płonę.

A zazdrościć nieładnie :))))))))))
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ta "wstawka" początkowo miała być puentą... i w pewnym sensie jest nadal, jeśli chodzi o pierwszą zwrotkę. Dalszy ciąg jakoś tak sam się wyprodukował ;))
Wielkie dzięki za wpis - pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


He, he... "wielebnych" bym w to nie mieszał - nie przy-stoi, chociaż... różnie z tym bywa ;) A, co do "tygrysicy", to już sprawa peela, w którego skórę (jak widzę) nieopatrznie się przyoblekłem.
Dzięki i pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Nastaje poranek.

       

      Wstajesz.

      Obojętnym wzrokiem oglądasz pokój.

       

      Nie ma go.

       

      Wątpisz, czy odszedł.

       

      Myśl Kartezjusza znów wiedzie prym.
      Niestety jesteś.

       

      Jak co dzień omijasz szkło
      z rozbitych luster i butelek.

       

      Musisz iść do pracy.

       

      Zmuszasz ciało do tych samych
      męczących czynności.

       

      W końcu wychodzisz.

       

      Słońce świeci przepięknie,
      lecz Ty myślisz tylko o jednym.

       

      Z zamkniętymi oczami
      ruszasz do samochodu.

       

      On już tam jest.


      Kątem oka widzisz jego mrok
      w odbiciu lusterka.

       

      Ignorujesz go.


      Jedziesz dalej,
      słuchając głośno muzyki.

       

      Nie masz sił,
      a jednak idziesz do biurowca.

       

      Zwyczajny dzień.

       

      Klikanie.
      Stukanie.
      Dźwięki wysyłanych wiadomości.
      Głośne rozmowy telefoniczne.

       

      Wizja kolejnych ośmiu godzin
      Cię przeraża.

       

      Co jakiś czas pytasz sam siebie:
      ,,Czy on wciąż tu jest?"

       

      Znasz odpowiedź.

       

      Jego cisza
      dudni w Twoim umyśle.

       

      Ucisk w gardle
      staje się nie do wytrzymania.

      Wymykasz się z pracy.

       

      Miałeś spotkać się z dziewczyną.
      Boisz się, że nie dasz rady.

       

      Mimo zmęczenia prosisz
      o wcześniejszą godzinę.

       

      Jedziesz.

       

      Spędzasz najlepszy czas od miesiąca.
      A jednak
      nie potrafisz być szczęśliwy.

       

      Z każdą godziną
      On skraca dystans.

       

      Bezszelestnie

      zbliża się do Ciebie.

       

      Próbujesz skupić się na chwili.
      Zapominasz o najważniejszej zasadzie.

       

      Wracasz do samochodu.

       

      Nagle przeszywa Cię
      nieopisany niepokój.

       

      Stoisz na środku placu
      i patrzysz w górę.

       

      Słońce jest idealnie nad Tobą.

       

      Panikujesz.
      Szukasz go wzrokiem.

      Ale już go nie ma.

       

      Nastało południe.

       

      Zapomniałeś o czasie.

       

      Wiesz, że to koniec.

       

      On nie zniknął.

       

      On tylko zmienił miejsce.

       

      On jest w Tobie

       

      I zrobi to,
      do czego został stworzony.

       

      Nie władasz już swoim ciałem.
      Możesz tylko patrzeć.

       

      Twoja ręka
      powoli sięga do aktówki.

       

      Dobrze wiesz,
      co to oznacza.

       

      Czujesz chłód metalu.

       

      Wyciąga broń.

       

      I...

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...