Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zabrano nam prąd prawie jak życie
z hermetycznego padołu znaleźliśmy się na szczycie
ponieważ elektro pauza uratowała
radioaktywne oczy i nudne ciała

wyszliśmy wiec bez przekonania
w zapomniane miejsce wspólnego spotkania
z podkrążonymi oczami i wściekłymi minami
kto może tak igrać z naszymi uczuciami

po kilku chwilach się wyjaśniło
że przerwy w prądzie nie ma i nigdy nie było
to tylko resztki naszego człowieczeństwa
kazały uciekać od tego przekleństwa

zrobiło się przyjemnie i retrospektywnie
śmialiśmy się szczerze lecz czuliśmy się dziwnie
z nadejściem nocy nie wytrzymaliśmy
i wstrzyknęliśmy działkę prądu od którego uciekliśmy

nad rankiem obudziłem się z cholernym kacem
nocny program wygrał z mym samozaparciem
licznik na klatce kręci się jak na karuzeli
a myśmy tylko na chwile o naszej słabości zapomnieli

dzwoni telefon - prądu już nie zabierają
więc przyjacielu nasze drogi się rozstają
nie myślę o tym nie myślę w ogóle
przełączam kanał i się morduję

gdy umrę w samotności bo tak też się stanie
na wytartej sofie przed mym wiernym ekranem
nic mi nie trzeba i na nikogo nie czekam
proszę tylko o niebo z kanałami bez reklam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97   te dywagacje niby o fikcji mają naprawdę ukryty sens do kłamstwa ciągną przewrotne myśli lecz godnie żyć to ważne jest
    • @violettaNa mindfulness zamienili,                    bo kiedyś tu byli,                    a może odwrotnie,                    nikt tego nie cofnie. Pozdrawiam Violu.
    • @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Dziękuję Ci za ten mądry, spokojny komentarz z nutą niepewności na końcu - to "obym się nie mylił" mówi dużo - masz nadzieję,  ale jej nie idealizujesz Serdecznie pozdrawiam. :)  @andrew   Bardzo dziękuję!   U mnie był zapach lawendy - u Ciebie jest zapach naszych ciał - konkretny, ludzki. I to jest mocniejsze. Ten powrót do realu "z konieczności" - to zdanie sugeruje, że rzeczywistość stała się czymś, do czego się wraca tylko wtedy, kiedy nie ma wyjścia. Nie z tęsknoty, nie z wyboru - z konieczności. Dziekuję za ten piekny wiersz.    Serdecznie pozdrawiam. :)    @[email protected]   Bardzo dziękuję!    Paradoks Moraveca pasuje tutaj idealnie, choć kiedy pisałam wiersz, nie myślałam o nim wprost. Ale to właśnie jest sedno tego paradoksu, prawda? Że maszyna bez trudu ułoży wersy o czułości, ale nie poczuje zapachu ani szelestu sukni obok. Bo to, co dla nas najprostsze i najgłębiej ludzkie - zmysły, obecność, ciepło - jest dla algorytmu nieosiągalne. I odwrotnie. Gamerzy i Black Haty - dwie strony tego samego świata- jedni żyją w wirtualu z wyboru i radości, drudzy z premedytacją i celem. Ale obaj wiedzą, że real bywa mniej wygodny. A "ale heca" - myślę, że to jest bardzo filozoficzne.   Pozdrawiam serdecznie.  
    • bo właśnie z tobą idę przez życie stokrotki biedronki chcą zatrzymać ja kalkuluję i kupię tyle  ile potrzeba moja miła   w stokrotce widzę całe niebo i tylko w tej co łąkę zdobi czasem jak ptaki które lecą wznoszę się ponad poziomy :))
    • @Jacek_Suchowicz  Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)     Nie trzeba współczuć, to tylko gra, zwykła zabawa mojej wyobraźni. Wiem, że w człowieku dobro wciąż trwa, a świat na co dzień wygląda przyjaźniej.   Kłamstwu się oprzeć to trudna rzecz, czasem nas kusi i plącze nam drogi. Lecz czarne myśli odrzucam dziś precz, ten wiersz to fikcja, nie powód do trwogi.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...