Trudne pytania

[Gość]

temat jest popularny bardzo,ale można uznać że ważny,koncepcja zestawienia typowo dziecięcych pytań ze wstrzasajacym ostatnim również ciekawa,natomiast wykonanie...
jak to mawia moj dobry znajomy "pomysł dobry ale ch... zrobione..."
gdyby wiersz chociaż trzymał rytm,albo gdyby te pytania były osadzone czasowo/stylizowane na konkretny okres...sama nie wiem,pomysł nawet niezły ale wymaga duzo pracy moim skromnym zdaniem

[Pancolek]

Powinien Pan przyjąć po męsku na klatę każdą krytykę. Chyba każdy ma prawo do własnych odczuć i wrażeń, prawda? A przecież nikt nie będzie każdego komentowanego wiersza rozkładał na czynniki pierwsze i pisał wielgaśnej recenzji z wnikliwą analizą, interpretacją i oceną. Pozdrawiam

[Tali Maciej]

w tekscie przedewszystkim brakuje emocji, bo same pytania przynoszą na myśl automatycznie odpowiedzi, więc gdyby zamaskować treść za jakimiś obrazami, dodać troche wyobraźni dziecięcej, tak aby te pytania na pierwszy rzut oka były pytaniami dziecka a nie dorosłego który chce się wcielić w dziecko,

jak pisałem na początku o emocjach to tu niestety jest zimno, suche zdania wyrwane z życia i wklejone w tekst

puenta bije kawanaławingiem, czyli oczywistością, jest to zabieg odgrzewania starych kotletów które w takiej "panierce" czyli formie są już dawno niezjadliwe dla czytelnika

dam jeden przykład, bo sam kiedyś podejmowałem podobny wątek

http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=39125
nie chcę porównywać (bo oczywiście sytuacja przedstawiona w wierszu jest diametralnie inna), nie chcę sugerować rymowania bo to nie jest konieczne, tylko chciałbym zwrócić uwagę na pewnien ładunek emocji za którym problemtayka obozowa jest niejako skamuflowana
pozdrawiam i radzę więcej czytać, ponieważ po kilku Pana wierszach które miałem okazję przeczytać, raczej się rozczarowywałem, że taki wygadany w dyskusjach tak mało ma do powiedzenia w twórczości ( i chodzi tu oczywiście o DOBROĆ I POEZJĘ)