Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

o Gilaku

Anna Winston
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Anna Winston

Anna Winston

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Mój Gilak
co jak Lassie wygląda
wita mnie co rano
zimnym całusem
i cieszy się
gdy po szkole przychodzę
i czuwa przy mnie
gdy chora jestem
i nie opuszcza mnie nigdy.
W domu-
przed obcymi broni
na ogrodzie-
przed sąsiadem
na spacerze-
przed innymi psami.
To jest właśnie mój Gilak kochany
za nic w świecie go nie oddam
bo on by mnie nie opuścił
(...)

Katarzyna Wisła

Katarzyna Wisła

Opublikowano
Opublikowano

Naprawdę masz takiego psa? Ja mam yorka, jest głupi jak but/ ale i tak go kocham/. Prędzej by polizał przestępcę, niż go ugryzł! A propos; fajnie go opisałaś. Muszę przeczytać "Lassie, Wróć", bo już dawno czytałam i zapomniałam, co tam własciwie było.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • vioara stelelor
      ...

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @AgnieszkaJakielPomyślałam sobie, że może to być spotkanie z samą sobą.  I trwanie w pewności, że wszystko jest na swoim miejscu.
    • viola arvensis
      Drapieżnik

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Christine ten wiersz to opis mojego snu. Nie musisz sie bać, takie rzeczy tylko w mojej głowie, nie mają nic wspolnego z twoim chodzeniem po mieście. Opowiedz Jackowi swoj sen, byc moze tez opiszę tak wspaniale.  Mam nadzieję, ze moj komentarz już cię uspokoił.  Pzdr.
    • violetta
      jak dobrze że jestem poetką

      Przez violetta · Opublikowano

      @iwonaroma takie hobby:)
    • vioara stelelor
      Konstelacje

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ten obraz sobie wybrałam z całości. Porównanie miasta do konstelacji - bardzo sugestywne, drażni wyobraźnię. Przy czym nie jest to miasto gwarne, rozpędzone, przytłaczające - ale ciche, zastygłe w delikatnym jarzeniu się jego świateł, może nieco widmowe, ale nie budzi lęku.
    • Migrena
      Blizna

      Przez Migrena · Opublikowano

      @vioara stelelor     dzięki wielkie za uważne i wnikliwe odczytanie.   bardzo trafnie uchwyciłas  wątek derealizacji i chwiejności obrazu świata bo  to rzeczywiscie jeden z ważnych tonów tego tekstu. chciałbym tylko doprecyzować , że nie pisalem go jako zapisu dezintegracji psychicznej czy stanu klinicznego.   bliżej mi było do metafizycznego eksperymentu myślowego.   bo co, jeśli "błąd” nie leży w psychice, lecz w samej konstrukcji bytu ?   jeśli to nie podmiot się rozpada, lecz rownanie świata od początku było domknięte na siłę ? interesuje mnie ta róznica  między diagnozą a ontologią.   a wzmianka o fletni pana bardzo mnie zaintrygowała.   w moim tekscie dominuje chłodny, sterylny język systemu i kodu, więc to pastoralne, archaiczne skojarzenie otwiera zupełnie inną perspektywę .   cos jakby nowoczesny "błąd w kodzie ” był echem dawnego    mitu o drżeniu istnienia . dziękuję raz jeszcze za tę interpretację .   skłania do dalszego namysłu.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...