onaja

[Katarzyna Reszka]

w każdej kałuży widziała kawałek nieba
jej szklanka zawsze była do połowy pełna
nie znalazł się problem który zmąciłby radość
uśmiech potrafił pokonać każdą barierę

moje niebo w kałuży jest rozmokniętym topielcem
szklanka się rozbiła a odłamki szkła boleśnie ranią stopy
do płaczu doprowadza mnie źle chodzący zegarek
uśmiech przyklejam do twarzy by nikt nie widział łez

kiedyś znalazłam pluszowego misia – jej misia
od tamtej pory nie rozstaję się z nim
mocno tulę go do serca marząc o tym
że ono w końcu zacznie bić jak dawniej

[Witold_Adam_Rosołowski]

Pani Katarzyno - nie wiem jak to się stało, że nikt tu nie zajrzał - wiersz jest rzeczywicie bardzo dobry - z tzw. lustrowych - porównaniowych - opowiada Pani bardzo ciekawą historię szczególnie "bić" pozostawia dużo w pamięci - forma wiersza składna a styl - bez nałogów - treść ciekawa - tytuł - fascynujący zlepek onaja

pozdrówko W_A_R