Pustka

[Wilkołak]

Cisza.... jako ptak krąży nade mną,
Pustka... jako robak drąży me ciało,
Zwłoki tego co kiedyś żyło,
Teraz wpatrują się w niebo.

Szklane oczy,
niczym lustro.
Umysł czysty,
wszystko znikło.

gdzie marzenia?
tam nadzieja...
tylko w trumnie pełnej cienia.

nic tu nie ma,
tylko ziemia....
wciąż zwrócona jest do nieba.

on tu leży,
tylko patrzy,
błękit oka jest bez skazy.

odszedł tam,
poszedł sam,
nie do piekła, i do nieba,

dotarł tam.,
gdzie nic nie zmienia.
Ciągła pustka, bez istnienia....

[Katarzyna Bielińska]

Muszę przyznać Wilkołaku, że to kolejny Twój wiersz, który czytam i jestem pod coraz większym wrażeniem. Jak dotąd tylko "gwałt" nie przypadł mi do gustu.....

[dag mag]

Albo tam gdzie wiara to nadzieja ?
A gdzie zwatpienie to dowod na to , ze myslimy :)
Swietny wiersz .