Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przyjaźń cóż znaczy
wobec miłości,
Jedno bez drugiego
w rodzinie nie gości.
Pytanie jest tylko
jak ją rozpoznać
Prawdziwej i szczerej
ciężko jest doznać.
Historia to smutna,
pisana przez życie
Ona go lubi,
on kocha ją skrycie

Pewnego wieczora,
bawić się mieli
Spotkali się znowu,
oboje weseli
Nic nie wskazywało
na takie zakończenie
Ot, dwójka przyjaciół
Stęskniona do siebie
Lecz nagle rzecz dziwna,
pośród śmiechu szczerego
Ciszę pogłębiło,
coś niewiarygodnego
Objęła go ręką,
przytuliła głowę
On zadrżał nagle,
odjęło mu mowę
Zerkną kantem,
uchwycił spojrzenie
Wpatrzyła się w niego,
wpadł w otępienie.
Zobaczył i przepadł,
utracił dusze
Moment zwiastował,
przyszłe katusze
Ujrzał jej radość,
z bliskości serc dwojga
Wyłowił to z oczu,
resztę sam dołgał
Gorąc uderzył,
przerażenie wezbrało
Wydobył się z głębi,
opanował ciało
Nic nie powiedział,
milcząc się wpatrywał
A z każdym uśmiechem
Amora przyzywał
Nigdy tak jeszcze,
nie patrzył w jej oczy
Chciał spojrzeć głębiej,
kto w środku kroczy
Ona ciągle tak stała,
kontaktu nie przerywała
Przed niczym nie wzbraniała,
momentami drżała
Nie wierzył w takie szczęście
Że w objęciach ją trzyma
Nie wiedział, co zrobić
Przyjacielem go nazywa

Chwila tak niepewna
Przerwała przyjaźń szczerą
To, co czuł niegdyś
Stało się chimerą
Płomień wnet rozbudził
Serce z dawna uśpione
Przez jedną zabite
Teraz już wskrzeszone
Lecz pomny na przeszłość
I szczerości skutki
Pożegnał ukochaną
I zapił swe smutki
Od dnia tego
Nie ważne gdzie bywa
Zamyśla się często
Ją, .....w myślach wzywa



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Lenore Grey Staram się jak najlepiej malować słowem. Może dlatego tyle osób od lat namawia mnie na pisanie scenariuszy czy robienia krótkometrażówek do mojej prozy poetyckiej.
    • próbuję iść dalej a tu szary mur coś targa mą duszę a tu szary mur nie przeskoczę nie przebrnę szary mur
    • @KOBIETA Noc gęsta w wierszu, jak dwa przenikające się oddechy..,
    • Znów się któryś z nich najadł pastylek od lotu w niebo, na ból czasu.   Daremny lekarz, gdy jeszcze nie zwłoki nie cierpią zwłoki.   Załamał się kolejny.   Rok się kończy i zaczyna jak zawsze wielkimi słowami o braku sensu. Telefon alarmowy. Słucha.   Syreny zawyły tuż przed fajrantem.   Wyważy się drzwi, poszarpie i spęta, przydusi, a ręce w kajdankach wykręci,   byle tylko przy tym, od nadmiaru eteru przyjętego przez duszę, nie nadepnąć za mocno na jej oddech.   Bo śmierć w końcu odnajdzie winnego, siłą masowego przekazu.   Za to podeszwa na twarzy, jak symbol troski,   pozostawi ślad.   Od razu mu ochota do życia wróci.  
    • @Witalisa    Ekfraza to nie tylko „suchy opis”, lecz opis, który: • przekłada dzieło sztuki na język literacki, • bywa interpretacyjny i refleksyjny, • może ożywiać obraz w wyobraźni czytelnika.   Może być:   metaforyczna, rozszerzająca, oparta na wiedzy (historycznej, symbolicznej, kulturowej). księżyc jest obecny jako źródło światła, nie jako obiekt wizualny   Rozszerzone ujęcie teoretyczne We współczesnej teorii literatury ekfraza to sposób werbalnej reprezentacji dzieła sztuki — nie tylko jego powierzchowny opis, lecz przekład obrazowego doświadczenia na język literacki, często z elementami interpretacji lub subiekcji autora tekstu.   Ekfraza to literacki opis dzieła sztuki, który może przekraczać dosłowny zapis i ujawniać to, co autor w obrazie widzi i interpretuje.   Przyklady:   Zbigniew Herbert – „Apollo i Marsjasz”   ekfraza rzeźby (motyw sztuki antycznej), nie opisuje jej „technicznymi detalami”, tylko interpretuje sens i dramat, bardzo często podawany jako modelowy przykład ekfrazy interpretacyjnej.      Zbigniew Herbert – „Nike która się waha”   nawiązanie do rzeźby Nike z Samotraki, dopowiedzenie emocji i myśli postaci, świetny dowód, że ekfraza może dodawać to, czego nie widać.   Wisława Szymborska – „Brueghel (I)” / „Brueghel (II)”     ekfrazy obrazów Pietera Bruegla Starszego, skupienie na szczególe, tle, postaciach drugoplanowych, bardzo często omawiane na lekcjach i w podręcznikach.    Wisława Szymborska – „Muzeum”   refleksja nad dziełami sztuki, ekfraza pośrednia (nie jednego obrazu, lecz idei oglądania sztuki).   Tyle literatura na ten temat. Ale wiesz co? Chyba skutecznie mnie zniechęciłeś do publikowania takich wierszy. Opisuję tutaj  wrażenie jakie obraz na mnie wywarł  a nie robię inwentaryzację co na nim jest.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...