[wiersz o miłości] kochanlkowie porannej rosy

[piotr640924]

czy poczujesz to kiedyś jak ja
czy nadzieję jeszcze mieć mogę
przecież wiesz że w mej duszy hula jak wiatr
przecież wiesz ja bez Ciebie nie mogę
taki nikt jestem dzisiaj bez Ciebie
taka marność co ja dziś pocznę
moja miłośc hula jak wiatr
ty kierujesz ją na ścieżki boczne
w tych ścieżynkach ja błądzę ja wiem
latarenki ledwo przyćmione
nie chcę tułać się w krainie mgieł
ja tak pragnę te oczy wyśnione
jak powiedzieć co zrobić byś Ty
choć przez jutro ze mną za rękę
mówisz kodeks mnie trzyma - ja wiem
ale poczuj że kodeks niezmiennie
ludzi trzyma już tak od lat
a spełniają się i to wzajemnie
jak straceńcy co żyją za dnia
jak przystało zgodnie z innymi
a gdy wieczór zapada jest sen
napawają się oczyma swymi
i dotykiem i ciepłem swych ust
i tym drżeniem co zwykłym nie dane
księżyc świeci im przez całą noc
krople rosy poranki kochane
spróbuj poczuć spróbuj choć raz
może odchłań pisana nam będzie
może sen ważniejszy niż dzień
może boga zobaczysz we mnie
ja tak pragnę tak czuję to dziś
otwórz serce niech ciepło zobaczę
co wieczorem w płomyku świec
zacznie bić zupełnie innaczej
a na ścianie Twój cień i mój cień
tańczyć będą wtulone
a spojrzenia snują jak cień
i ścieżynki nie są zamglone
mówisz kodeks - ja wszystko to wiem
ale w życiu jest kodeks ważniejszy
byś Ty dla mnie pierwsza była po dniu
a dla Ciebie bym ja był pierwszy

[Uriel_Aod]

Rymy nie wszędzie i to przeważnie jak są to częstochowskie.
Nie posiada nic nadzwyczajnego. I poetyckiego też w nim jest niewiele.
Jednak widzę coś w Twojej ręce .... Pracuj a napiszesz coś na prawdę dobrego.
Coś gdzieś tam jest :)

[piotr640924]

uriel......" pracuj nad sobą".....jak ja po wielu latach pracy mam dojść do takiej perfecji jak ty , to ja dziękuję . zarzucasz mi rymy częstochowskie....ty spójrz na swoje rymy , bynajmniej nie pochodzą z kosmosu. jeszcze jedno; takie bzdety jak twoje (zwane dalej poezją) pisze każdy konował. analizujesz budowę wiersza, regularność....powiem ci coś; gdybyś przeczytał setki wierszy wiedziałbyś, że moje wiersze są pisane w duchu romantyzmu polskiego i to jest mój styl
piszę tak bezogródek ponieważ przeczytałem nie jedna twoja recenzję wierszy. wiesz ty się nadajesz na zebranie zbowidu , gdzie są dwa zęby i sto jajek.....siedzą i tylko krytykują, bo nic im już w życiu nie pozostało...
pozdrawiam,
piotr

[Klaudia Burdzy]

uuu... wreszcie ktoś się odważył. Piotrze, Twój wiersz mi się spodobał, lubię ten ton, taką atmosferę. Wole jednak wiersze podzielone na strofy (ale to takie moje widzimisię) bo łatwiej mi się je czyta. Pisz dalej nie przestawaj!
Ps. I nie mówię tego ze względu na Uriel...