Un carnet

[Aga_J]

Pusto wokół
Wiatr podsyca żar
Palących wspomnień
Powietrze wypełnia echo dni
Po policzku płynie łza
Zostawia na nim
Krwawy ślad
I nie znam odpowiedzi
Na żadne z pytań
Setki sekund
Przemykają przez palce
Potęgując mrok ciszy
Strach i pustka
Czekam na promień
Jak róża na deszcz
Lecz nic się nie dzieje
I pragnę i walczę
I błagam...
W milczeniu wtapiam się w tłum
Bezimiennych ludzi
Pędzących do nikąd
A kiedyś byłem sobą
I życie było piękne
Teraz - jestem nikim
I wyrywam ostatnie kartki
Z rozdziałów mojego życia
Powalony na kolana
Bezbronny
Odarty z uczuć
Jak kij wbity w ziemię
Pośrodku wielkiej pustyni
Bez celu
Gdy zaszło już słońce

[Andrzej Krupnik]

Bardzo ładny i przede wszystkim obrazowy wiersz. Czytając oglądałem obrazy które tworzył się w mojej głowie. Nihilistyczne i... Ciekawi mnie czy stworzysz wiersz który rozpocznie sie od "Gdy wzeszło już Słońce". Pozdrawiam!