czytane ze zdjęć

[Tomasz H]

tu chciałaś pocałować wiatr
stary aparat się roześmiał
rozmazał szminką
niewyraźne zdjęcie

do twarzy ci w żółtej koszulce
zazdrosne słońce nie pierwszy raz
zasłoniło oblicze
ktoś krzyknął że to jest zaćmienie
tylko… dlaczego księżycem
on obiecał taniec pannie nocnej

a tam… biegasz po łące
brązowa konturówka do ust
była taka słodka
i jak miałem nie tęsknić
upiłem się wtedy… wspomnieniem

zobacz jak rzepak rozlał żółć na pola
zezłościł się
krzyczeliśmy do ciebie
on ciszej wołał

tu zarumieniłaś się patrząc w szybę
starsza pani ubierała
niegrzecznego manekina
a starszy pan założył wspomnienia

tu deszcz zaglądał do nas
przez okulary okien
wtedy powitaliśmy noc
której miało nie być
spocona pościel jeszcze kilka dni
pachniała deszczem

na tym wyciągamy dłonie
powiedziałaś że niebo ma twarz
wtedy zapłakało a my
połamaliśmy czyjś przyszły chleb
budując czyjeś życie

[zak stanisława]

miły, sympatyczny obrazek, i podoba mi się, tyle tu uczucia....bardzo intymny- uważam, że tak napisany jest tylko dla ciebie, dla czytelnika możnaby go skrócić zatrzymując w kadrze sens...
pozdr Es

[Beenie M]

Jakby to było jedno zdjęcie, to może i można by wiersz skrócić, ale zdjęć więcej ... ;)))
Ja z tych czytelników, co to lubią takie sentymenty i mi się podoba, bez wnikania oczywiście w poprawność techniczną, to pozostawiam bardziej wprawionym w rzemiośle. Najważniejsze dla mnie, że wiersz pisany z uczuciem, a to się czuje.
pozdrawiam serdecznie

[Tomasz H]

dziękuję:)

[Tali Maciej]

a ja z tych czytelników, którzy lubią dobrze użytego entera

tutaj widać, że enter tylko i wyłącznie po to aby pociąć na strofy

coś w tym wierszu jest więc warto go jeszcze dopieścić
pozbyć się tych nieszczęsnych wielokropków i powtórzeń
takich jak choćby

"czyjś przyszły
budując czyjeś"


pozdrawiam

[Tomasz H]

dziękuję:)