Jesteś wiosnom mojej miłości dziewczyno

[Lilianna Szymochnik]

Już się budzi,ze snu z łoża o jejmości pałacu moja rada gaj wiosna
piękna pani w pierwiosnkach cała radosna z wigorem i,tak pełna życia
włosy wijące zaczesuje w trawy zieleń opada w kolory tęczy z kwiecia-
i z ptaszkami śpiewa a gniazdom budzi wszelkie stworzenie wszem i woła.

Słońce prześwieca jej szaty,co wdzięków zobaczysz oku-o nieba!
żądze rozpali,tak dotknie zmysłami,aż cię ścinie w dołku,aż od serca
chociaż burzy,nie ma-piorun dreszczem w prądy ćmą w żary przeszywa,
cały jesteś transie-zahipnotyzowany-inny kosmos z orbit-halo!-A tu ziemia.

Kiedy szaty zdejmuje idąc w toalety-cała nago kąpiąc się u źródła
zaczarowany chodzisz ustać z kroku,nie możesz w kadzidła-o "magia"
nawet Fidiaszowe,to dłuto mistrza,w te rzeźby w posągach się i schowa
urodzie jej nikt?-nie zrówna,jak spojrzy-to gorące wody gejzery falą wybija.

W majestacie chodzi ogrodami z berłem i koroną bajeczna-o "królewna"
w fatamorganie-"iluzjony"-myśli moje.tak otumania w labirynt dla słońca
zapominasz gdzie jesteś,na ziemi,czy niebie w orbity krążysz!Tak-o"boska"
zawładnie tobą z nagła chciaż silny,jak tur!,Nie zdołasz dorównać-tak i mocna.

Jak wróżka z czarodziejskiej krainy z różdżką zaklęcia ziemi z czaru rzuca
płodzi z czasem wszelkie z łona dzieci i z ziarna zasianego z nasieniem pędzla
w tęczę barwy maluje najpiękniejsze obrazy z palety kolorów,dla sztuki w oczęta
w trans wpadasz jakiś"astralny'-sną w jawy przemierzasz łąkami w te rajskie ogroda.

A ja błądzę,za jej krokami,tak jak jej!-O potulna,to psina,może i cię pogłaszcze z kaprysa
przytuli i obejmnie w rączęta malinowym ustom w słodyczy,a zapach odurzy i powali cię z ciała
czasem kiwnie,ku tobie palcem nocnej pościeli-jesteś w "siódmym niebie"-radosny dreszcz rozpala
połaskota w zabawie,za mordkę-złapie,podrapie,za uszkiem ściśnie brzuszka,aż na piersi jej zaśniesz serca.


>{Wiersz o miłości}Jesteś wiosną mojej miłości dziewczyno.