Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

lampa pozostawiona z własnym mrokiem
od dłuższego czasu z czymś na myśli
notatnik bez sprawy którą mógłby odłożyć
na później nie od wczoraj
niebo ozdobione ornamentami

radio mówi do siebie ściszając głos
przetaczasz się przeze mnie
niczym wiosna przez miasto
niezjedzona kanapka na talerzu
i nie mogę nic na to poradzić

ani na słońce
ani na mój źle skrojony garnitur
ani na dzisiaj bez muzyki

gdy komoda pełna szkła
telefon milczy
ponadto

Opublikowano

ciekawe spojrzenie, ale wyrzucilabym zbedne moim zdaniem dopiski, by stworzyc obraz lekkiej tajemnicy....:

"lampa pozostawiona z własnym mrokiem
od dłuższego czasu z czymś na myśli
notatnik bez sprawy którą mógłby odłożyć
na później

radio mówi do siebie ściszając głos
(a ty)przetaczasz się przeze mnie
niczym wiosna przez miasto
(i nic na to nie poradze)

ani na słońce
ani na mój źle skrojony garnitur
ani na dzisiaj bez muzyki

gdy komoda pełna szkła
telefon milczy
ponadto"

ps.prosze nie miec mi tego za zle, i nie sugerowac sie zanadto....serdecznie pozdrawiam ;)

Opublikowano

Ależ...dziękuję bardzo. Zawsze doceniam opinie innych, tym bardziej, iz trudno mi spojrzeć na "chłodno" na własny tekst. Dlatego zawsze biorę pod uwagę opinie "z zewnątrz'.

Raz jeszcze dziękuję.

Regards.

Opublikowano

wersja kompromisowa..?;)
oczywiście będę wdzięczny za wszelkie opinie...



lampa pozostawiona z własnym mrokiem
od dłuższego czasu
z czymś na myśli
notatnik bez sprawy którą mógłby odłożyć
na później

nie od wczoraj niebo ozdobione ornamentami
radio mówi
do siebie ściszając głos
przetaczasz się przeze mnie niczym wiosna
przez miasto
i nic na to nie poradzę

ani na słońce
ani na mój źle skrojony garnitur
ani na dzisiaj bez muzyki

gdy komoda pełna szkła
telefon milczy
ponadto

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
    • Będę taką jaką chce mnie Świat się wykoleja w słownikach Pojedynczych przechodniów Zbiór pusty jest elementem Każdego zbioru ludzkiego też To ja dziś, ogłaszam się tym pustym Dobrze już, biorę to na siebie Jak zbyt słoneczne miejsce w autobusie bez firanek Mkniemy na południe Z tyłu Nocny Kowboj z kumplem Od którego idzie chłód Walczy skubani ze mną o pusty zbiór  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...