Pragnienie

[Leszek]

Jesteś źródłem głodu
docierało, gdy przez krągłości
zachłanne pieszczoty wiodły.
Wsłuchany w oddech,
nie chcąc narastania płoszyć,
podsycał żarliwość odczuć,
poprzez girlandy słowne.

Przenikając warstwy narosłe w mijającym,
rozrywał szczelne oploty kokonu.
Chęć istnienia wracała do obumarłych pnączy,
roztapiał wnętrze ciepły okruch.

Spadały perły pobudzone drżeniem,
lśniąca fortuna szaleństwa.
Cichł z wolna nieokiełznany tętent,
obraz wirować przestał.

[Beenie M]

Leszku, obłości zastąpiłabym krągłościami, wg mnie lepiej brzmią
pozdrawiam serdecznie

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Masz rację Beenie bo obły to: kształt podłużny i zaokrąglony. Dziękuję i pozdrawiam cieplutko Leszek. :)

[Jimmy_Jordan]

Nie jest to najlepsze z twoich dokonań z pewnością, ale fajnie rusza. Ma dobre momenty.
pozdrawiam jimmy

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Momenty jak mówisz są dobre. No tak mam podobne odczucia co do tych momentów. :)

[zak stanisława]

dawno tu nie zaglądałam,
jakże ten jest inny od znanych mi dotąd, sympatyczny, nie pompatyczny, miły erotyk,
pozdrawiam ciepło ES

[Oxyvia]

Ja bym powiedziała, że ten wiersz jest nawet humorystyczny miejscami. Ale może tylko ja tak go odbieram.
Na pewno jest oryginalny, napisany w ten swoisty, niepowtarzalny, Leszkowy sposób.

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Stasiu stęskniłem się za Twoimi ciepłymi słowami. Dziękuję i pozdrawiam Leszek. :)

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ciekaw jestem (dla wiedzy) tych humorystycznych fragmentów. Pozdrawiam cieplutko. Leszek :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Humorystycznie skojarzyły mi się zwłaszcza te obumarłe pnącza i ich chęć. :-)
Ale mam nadzieję, że się nie obraziłeś, Leszku? Początkowo myślałam, że to tak specjalnie - że to ma się kojarzyć humorystycznie.

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Humorystycznie skojarzyły mi się zwłaszcza te obumarłe pnącza i ich chęć. :-)
Ale mam nadzieję, że się nie obraziłeś, Leszku? Początkowo myślałam, że to tak specjalnie - że to ma się kojarzyć humorystycznie.

Oxyvio odautorskie przemyślenia szły w innym kierunku. Spróbuj sobie skojarzyć te obumarłe pnącza z rękami dziewczyny, które od dawna jedynie pustkę obejmowały, a pod wpływem nowego impulsu po zerwaniu kokonu samotności przypomniały sobie o pragnieniach. Pozdrawiam ciepło Leszek. :)

[Oxyvia]

Leszku, nie chciałam Cię urazić i nadal nie chcę, ale Twój wiersz zupełnie nie kojarzy mi się z samotnością. A "rozrywany kokon" też mnie trochę rozbawił - wyobraziłam sobie ostro napalonego faceta, który rozrywa odzież na dziewczynie, bo nagle "wróciła chęć do jego obumarłych pnączy" i szybko chce to wykorzystać, nim znów pnącza obumrą.
Przepraszam, nie gniewaj się. Naprawdę nie chcę Ci dokuczać. Ale też naprawdę tak to odebrałam i nie chcę kłamać, że odebrałam inaczej. Nie widzę w wierszu ani jednego słowa, które wskazywałoby na czyjąś samotność.
Zresztą co do samotności - ona nie powoduje obumierania pragnień, może nawet wprost przeciwnie. Przynajmniej w moim przypadku. Ale to tak nawiasem.